Translate

Tuesday, November 21, 2017

'യേശുവും സഭയും' എന്ന് ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ അവതാരിക



ഡോ. ജെയിംസ് ഗുരുദാസ് നടുവിലേക്കുറ്റ് (ഡയറക്ടര്‍, സ്‌നേഹവാണി)

ജോര്‍ജ് മൂലേച്ചാലില്‍ രചിച്ച 'യേശുവും സഭയും' എന്ന് ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ അവതാരിക

ചിന്തിക്കാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ടവനാകയാല്‍ മനുഷ്യനു ചോദ്യങ്ങളുണ്ട്; പ്രത്യേകിച്ച്, ആത്യന്തികയാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച ചോദ്യങ്ങള്‍: ഞാനും പ്രപഞ്ചവും എങ്ങനെയുണ്ടായി? ഞാനുള്‍പ്പെട്ട മനുഷ്യവര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ പരമലക്ഷ്യമെന്ത്? രക്ഷയ്ക്കുവേണ്ടി, സമഗ്രമായ ക്ഷേമത്തിനു വേണ്ടി, നിത്യം നിലനില്‍ക്കുന്ന ആനന്ദത്തിനുവേണ്ടി മനുഷ്യന്‍ എന്തുചെയ്യണം? ഇത്തരം ചോദ്യങ്ങളുടെ ഉത്തരങ്ങള്‍ ഒരുമിച്ചു ചേര്‍ത്താല്‍ അതാണവന്റെ മതം - അഭിപ്രായം, ദര്‍ശനം, വീക്ഷണം. മഹാന്മാരുടെ മതങ്ങള്‍ നിലനില്‍ക്കും. അവ മനുഷ്യവര്‍ഗ്ഗത്തിനു മാര്‍ഗ്ഗദീപങ്ങളായിത്തീരുകയും ചെയ്യും.
എന്നാല്‍ മറ്റൊരു ദുഃഖസത്യത്തിനുകൂടി ചരിത്രം സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നുണ്ട്. ഈശ്വരദര്‍ശനവും വിശ്വദര്‍ശനവുമായ മതം ക്രമേണ നിയമങ്ങളും അനുഷ്ഠാനങ്ങളും അധികാരങ്ങളുംകൊണ്ടു തീര്‍ത്ത, ശ്വാസം മുട്ടിക്കുന്ന ചട്ടക്കൂടായി മാറുന്നു; മതത്തിനടിസ്ഥാനമായ സത്യദര്‍ശനം നല്കിയ ഗുരുവിനെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അമൂല്ല്യമായ ദര്‍ശനത്തെയും മറക്കുന്നു.
മറ്റു വാക്കുകളില്‍ പറഞ്ഞാല്‍, മതം മനുഷ്യനെ മദം പിടിപ്പിച്ചു മദയാനയാക്കുന്നു. ഏകദൈവവിശ്വാസത്തെ മുറുകെപ്പിടിക്കുന്നു എന്നഭിമാനിക്കുന്ന പ്രധാന സെമിറ്റിക്ക് മതങ്ങളായ യഹൂദ, ക്രൈസ്തവ, ഇസ്ലാം മതങ്ങള്‍ക്കു പല കാലഘട്ടങ്ങളില്‍ ഭ്രാന്തു പിടിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന പച്ചപ്പരമാര്‍ത്ഥം സത്യസ്‌നേഹികള്‍ക്കു മറക്കാനാവില്ലല്ലോ.
മനുഷ്യവര്‍ഗ്ഗത്തെ ഒരൊറ്റ കുടുംബമാക്കി സത്യാനന്ദത്തിലേയ്ക്കും നിത്യാനന്ദത്തിലേയ്ക്കും നയിക്കാനുതകുന്ന മഹനീയമതമായിരുന്നു യേശുവിന്റേത്. ആ മതത്തിന്റെ സാരാംശമെന്തെന്നോ? ദൈവം സര്‍വ്വ മനുഷ്യരുടെയും ആബ്ബ, പിതാവ്, ആകുന്നു. ദൈവം തന്റെയും സര്‍വ്വമനുഷ്യരുടെയും പിതാവാണെന്ന യേശുവിന്റെ അനുഭവാധിഷ്ഠിതമായ ബോധം അവിടുത്തെ ബോധ്യമായിരുന്നു, ബോധനവുമായിരുന്നു. ബോധ്യമെന്നാല്‍ വിശ്വാസം, ബോധനമെന്നാല്‍ സുവിശേഷം.
ആ സുവിശേഷത്തിന്റെ, സദ്‌വാര്‍ത്തയുടെ, നല്ല വര്‍ത്തമാനത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം മനസ്സിലാക്കിയാലേ യേശു എന്ന പരമഗുരുവിന്റെ മാഹാത്മ്യം വ്യക്തമാകുകയുള്ളൂ.
യേശു അംഗമായിരുന്ന അന്നത്തെ യഹൂദമതത്തില്‍, പഞ്ചഗ്രന്ഥിപ്രധാനമായ വേദഗ്രന്ഥത്തില്‍ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരെ ദൈവമക്കള്‍ എന്നു വിളിക്കാമായിരുന്നു. അതുപോലെ, യഹൂദനിയമങ്ങളും പാരമ്പര്യങ്ങളും അന്ധമായും അക്ഷരംപ്രതിയും അനുസരിച്ചു 'വിശുദ്ധ'രായി ജീവിക്കുന്നവരെയും ദൈവമക്കളെന്നു വിളിക്കാം. പക്ഷേ, അതിനുള്ള അര്‍ഹത ഇല്ലാത്തവരായിരുന്നു അന്നത്തെ യഹൂദരില്‍ തൊണ്ണൂറു ശതമാനംപേരും. ഇവര്‍ പരമദരിദ്രരും നിരക്ഷരകുക്ഷികളുമായിരുന്നു. അക്ഷരജ്ഞാനമില്ലാത്തവര്‍ എങ്ങനെ തോറ പഠിക്കും; വായിക്കാന്‍പോലും അവര്‍ക്കു കഴിവില്ലല്ലോ. മാത്രമല്ല, ഇവര്‍ യഹൂദനിയമപ്രകാരം ഭ്രഷ്ടരും അധഃകൃതരും ആയിരുന്നു. കാരണം, ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ സമ്മര്‍ദ്ദംമൂലം യഹൂദര്‍ക്കു നിഷിദ്ധമായ പന്നിയിറച്ചി ഭക്ഷിക്കുന്നവരായിരുന്നു ഇവര്‍. സ്വയം ശ്രേഷ്ഠരായി കണക്കാക്കിയിരുന്ന പത്തു ശതമാനം യഹൂദര്‍ ഇവരെ വിളിച്ചിരുന്നതെന്തെന്നോ: 'ഹം ഹ ആറേസ്', മലമൂഢന്മാര്‍!
യഹൂദമതത്തിലെ ഈ മലമൂഢന്മാരെയും, ജാതി ദുഷിച്ചവരെന്നു കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ശമറായരെയും, പുറംജാതികളെന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന റോമാക്കാരെയും യവനരെയും, മനുഷ്യരായ സകലരെയും, യേശു ദൈവത്തിന്റെ മക്കളെന്നു വിളിച്ചു. മാത്രമല്ല, മുപ്പത്തിയെട്ടു സാബ്ബത്ത് നിയമങ്ങളുള്‍പ്പെടെയുള്ള യഹൂദരുടെ 613 നിയമങ്ങളില്‍ നിന്നും സര്‍വവിധ പാരമ്പര്യങ്ങളില്‍നിന്നും യേശു തന്റേടപൂര്‍വ്വം അവര്‍ക്ക് ഒഴിവുനല്കുകയും ചെയ്തു.
പിതാവിന്റെ പരിപാലനയ്ക്കു സ്വയം സമര്‍പ്പിച്ച്, കഴിവില്‍പ്പെട്ടതു ചെയ്തും കഴിവില്‍പ്പെടാത്തതിനെ മോഹിക്കാതെയും, കുട്ടികളെപ്പോലെയും കുരുവികളെപ്പോലെയും സസ്യങ്ങളെപ്പോലെയും അവിടുത്തെ മുന്‍പില്‍ വ്യാപരിക്കണമെന്നു മാത്രമേ അവിടുന്നു നിഷ്‌കര്‍ഷിച്ചുള്ളൂ. അതുകൊണ്ടാണല്ലോ യേശു തലയില്‍ വച്ചുകൊടുത്ത ചുമടു ലഘുവും ചുമലില്‍ വച്ചുകൊടുത്ത നുകം മധുരവുമാണെന്നു പ്രഘോഷിക്കാന്‍ അവിടുത്തെ ശിഷ്യന്മാര്‍ക്കു കഴിഞ്ഞത്. യേശുവിന്റെ അധരങ്ങളില്‍ ആരോപിച്ചിരിക്കുന്ന ഇത്തരം വാക്കുകള്‍ ആദിമയേശുസമൂഹത്തിന്റെ അനുഭവസാക്ഷ്യമാണെന്ന യാഥാര്‍ഥ്യം ബൈബിള്‍പണ്ഡിതന്മാര്‍ നിഷേധിക്കുകയില്ലല്ലോ.
യഹൂദമതത്തിലെ സാധാരണക്കാര്‍ താങ്ങേണ്ടിയിരുന്ന ചുമട് എത്ര ദുര്‍വ്വഹവും ദുര്‍ഗ്ഗന്ധം വമിക്കുന്നതുമായിരുന്നുവെന്നു ചില ഉദാഹരണങ്ങളില്‍നിന്നു മനസ്സിലാക്കാം:
സാബ്ബത്തുദിവസം ഭക്ഷണം കാലമാക്കാന്‍ വിറകുശേഖരിച്ച ആളെ മോശെയുടെയും യഹോവായുടെയും നാമത്തില്‍ കല്ലെറിഞ്ഞു കൊന്ന കാര്യം സംഖ്യയുടെ പുസ്തകത്തില്‍തന്നെ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടല്ലോ (15: 32-36). സാബ്ബത്തില്‍ ആഭരണം ധരിച്ചാല്‍ പാപം. ആഭരണം ഭാരമല്ലേ; ഭാരമെടുക്കുന്നതു വേല; വേല ചെയ്യുന്നതു പാപം! സാബ്ബത്തില്‍ രണ്ടക്ഷരം ഒരുമിച്ചെഴുതരുത്. രണ്ടക്ഷരം ഒരുമിച്ചെഴുതിയാല്‍ അതു വാക്കാകും; ഒരു വാക്കെഴുതിയാലും അത് എഴുത്തുതന്നെയല്ലേ. എഴുതുന്നതു വേല; വേല ചെയ്യുന്നതു പാപം! സാബ്ബത്തില്‍ സൂചിയുടെ കുഴയിലൂടെ നൂല്‍ കയറ്റി മടക്കി രണ്ടാക്കരുത്. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതു തയിക്കാനല്ലേ; തയ്യല്‍ വേലയല്ലേ; വേല ചെയ്യുന്നതു സാബ്ബത്തുലംഘനം തന്നെ! ഇന്നുള്ള യഹൂദരിലെ പാരമ്പര്യവാദികള്‍ ശനിയാഴ്ച റ്റി.വി. കാണുകയില്ല. ന്യായം രസകരംതന്നെ. സ്വിച്ചമര്‍ത്താതെ റ്റി.വി. കാണാന്‍ കഴിയുമോ? സ്വിച്ചമര്‍ത്തുന്നതു ജോലി; സാബ്ബത്തില്‍ ജോലി കുറ്റകരം!
യേശു നിര്‍വ്വഹിച്ച സമഗ്രവിമോചനംനിമിത്തം ലഘുവായ ഭാണ്ഡവും മാധുര്യമുള്ള നുകവും പേറി യേശുസമൂഹം രണ്ടുമൂന്നു നൂറ്റാണ്ടുകളോളം മുന്നോട്ടുനീങ്ങി. നാലാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ കോണ്‍സ്റ്റന്റൈന്‍ ചക്രവര്‍ത്തി യേശുസമൂഹത്തെ സാമ്രാജ്യവല്‍ക്കരിച്ചതോടെ ആരംഭിച്ചു അതിന്റെ അപഭ്രംശവും അധഃപതനവും. നിയമം (ഘമം), അനുഷ്ഠാനം, (ഈഹ)േ, അധികാരം (ജീംലൃ) ഇവ മൂന്നും അപ്രധാനമായിരുന്ന സഭാമന്ദിരത്തില്‍, ഇവതന്നെ അടിത്തറയും തൂണും ഭിത്തികളും മേല്‍ക്കൂരയുമൊക്കെ ആയി മാറി. ആ ദുഃസ്ഥിതി നല്ലൊരളവുവരെ ഇന്നും നിലനില്ക്കുന്നു. സഭയുടെ തൂണുകളും ഉത്തരങ്ങളും കാഠിന്യമുള്ള കാനോന്‍നിയമത്തടികൊണ്ടും, കഴുക്കോലും പട്ടികയുമൊക്കെ രൂപതാനിയമത്തടികൊണ്ടും നിര്‍മ്മിച്ചവയാണെന്നേ തോന്നൂ.
മറ്റു വാക്കുകളില്‍ പറഞ്ഞാല്‍, ആലപ്പുഴ കടല്‍പ്പാലത്തില്‍ നിന്നുകൊണ്ടു താഴേയ്ക്കു നോക്കുന്ന ഒരനുഭവം! ഇരുമ്പു തൂണുകള്‍ കാണാനേയില്ല; കക്കകള്‍ ഒരുമിച്ചുചേര്‍ന്നു പാലം താങ്ങുന്നുവെന്നുതന്നെ തോന്നും!
അതിവിശിഷ്ടമായതു ചീയുമ്പോള്‍ അസഹ്യമായ ദുര്‍ഗ്ഗന്ധമുണ്ടാകുമല്ലോ. ആദിമസഭയിലുണ്ടായിരുന്ന സ്‌നേഹാധിഷ്ഠിതമായ അധികാരം അളിഞ്ഞു ദുര്‍ഗ്ഗന്ധം പരത്തുകയാണിന്ന്; കത്തോലിക്കാ സഭയിലും, പ്രത്യേകിച്ചു സീറോ-മലബാര്‍ സഭയിലും.
ദൈവമക്കള്‍ക്കര്‍ഹതപ്പെട്ട സ്വാതന്ത്ര്യം സ്ഥാപിക്കാന്‍വേണ്ടി മരിച്ച യേശുവിനെ അനുസ്മരിക്കുന്ന അധികാരികള്‍ നന്നേ ചുരുക്കം. ദൈവത്തെ പിതാവെന്നു വിളിച്ചതുകൊണ്ടും സാബ്ബത്തു ലംഘിച്ചതുകൊണ്ടുമാണ് യഹൂദമതാധികാരികള്‍ അവിടുത്തെ കുരിശിലേറ്റി കൊന്നതെന്നു ബൈബിള്‍തന്നെ സാക്ഷ്യം നല്കുന്നു (യോഹ 5: 17-18). ''എനിക്കു ജീവിക്കുക എന്നാല്‍ മിശിഹാ ആകുന്നു, മരിക്കുന്നതു ലാഭവുമാകുന്നു'' (ഫിലി 1: 21) എന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട് യേശുവിനോടു പരിപൂര്‍ണ്ണ വിശ്വസ്തത പുലര്‍ത്തിയ പൗലോസ്ശ്ലീഹാ പറഞ്ഞ പ്രധാനപ്പെട്ട പല കാര്യങ്ങളും ഇന്നത്തെ സഭാധികാരികള്‍ വിസ്മരിക്കുന്നു; ''പ്രിയപ്പെട്ടവരേ, സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കാണു ക്രിസ്തു നമ്മെ മോചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. ആ സ്വാതന്ത്ര്യത്തില്‍ ഉറച്ചുനില്ക്കുവിന്‍. അടിമത്തത്തിന്റെ നുകത്തിനു ഇനിയും നിങ്ങള്‍ വിധേയരാകരുത്'' (ഗലാ 5: 1). ''സഹോദരരേ, സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കാണു നിങ്ങള്‍ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ഭൗതികസുഖത്തിനുള്ള ലൈസന്‍സായി അതിനെ ഗണിക്കരുതെന്നുമാത്രം. സ്‌നേഹത്തോടുകൂടി ദാസരെപ്പോലെ പരസ്പരം സ്‌നേഹിക്കുവിന്‍. എന്തെന്നാല്‍ നിന്നെപ്പോലെ നിന്റെ അയല്‍ക്കാരനെ സ്‌നേഹിക്കുക എന്ന ഒരേ ഒരു കല്പനയില്‍ നിയമം മുഴുവന്‍ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു'' (ഗലാ 5: 13-14). ''പരസ്പരം സ്‌നേഹിക്കുക എന്നതൊഴികെ നിങ്ങള്‍ക്ക് ആരോടും ഒരു കടപ്പാടുമുണ്ടാകരുത്. എന്തെന്നാല്‍, അയല്‍ക്കാരനെ സ്‌നേഹിക്കുന്നവന്‍ നിയമം മുഴുവന്‍ പൂര്‍ത്തീകരിച്ചുകഴിഞ്ഞു. വ്യഭിചാരം ചെയ്യരുത്, കൊല്ലരുത്, മോഷ്ടിക്കരുത്, മോഹിക്കരുത് എന്നിവയും മറ്റേതു കല്പനയും നിന്നെപ്പോലെ നിന്റെ അയല്‍ക്കാരനെയും സ്‌നേഹിക്കണമെന്ന ഒരു വാക്യത്തില്‍ സംഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നു'' (റോമാ 13: 8-10).
വെള്ളിയാഴ്ച മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നതുപോലും മാരകപാപമാണെന്നു പ്രസംഗിക്കുന്ന മൂഢപുരോഹിതര്‍ പൗലോസിനെ കടത്തിവെട്ടുന്ന യേശുഭക്തരല്ലയോ! സീറോ-മലബാര്‍ സഭയില്‍പ്പെടാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ട നിര്‍ഭാഗ്യര്‍ മാത്രമേ വെള്ളിയാഴ്ച മാംസം തിന്നു മാരകപാപികളായി നരകത്തില്‍ പതിക്കുകയുള്ളൂ എന്നു പ്രത്യേകം ഓര്‍ക്കേണ്ടതുതന്നെ! ലത്തീന്‍ സഭാംഗങ്ങള്‍ എത്ര ഭാഗ്യമുള്ളവര്‍!
യാതൊരുവിധ സംഘടിതമതവും സ്ഥാപിക്കാതെ സമഗ്രസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും സാര്‍വ്വത്രികസാഹോദര്യത്തിന്റെയും സുവിശേഷം പ്രഘോഷിക്കുകയും, സ്വന്തം പ്രസംഗവും പ്രസംഗത്തിനനുസരിച്ച പ്രവര്‍ത്തനവും നിമിത്തം കുറ്റവാളിയായി വിധിക്കപ്പെട്ട് ക്രൂശിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്ത യേശുവിന്റെ നാമത്തില്‍ രൂപംകൊണ്ട, സര്‍വ്വഥാ സംഘടിതമായ, കത്തോലിക്കാസഭയുടെ ഇന്നത്തെ ദുഃസ്ഥിതി തുറന്നുകാട്ടി സസൂക്ഷ്മം വിശകലനം ചെയ്യുന്ന ഒരു വിശിഷ്ഠ ഗ്രന്ഥമാണ് ശ്രീ. ജോര്‍ജ്ജ് മൂലേച്ചാലില്‍ രചിച്ചിരിക്കുന്ന 'യേശുവും സഭയും'.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യഗ്രന്ഥങ്ങളായ 'ആധ്യാത്മികത ഉണര്‍ത്തുന്ന ചോദ്യങ്ങള്‍', 'നവോത്ഥാനം നവനാഗരികതയില്‍' എന്നിവ സശ്രദ്ധം വായിച്ചിട്ടുള്ള എനിക്ക്, അദ്ദേഹത്തിന്റെതന്നെ മൂന്നാം ഗ്രന്ഥമായ 'യേശുവും സഭയും' വായിച്ചു വിലയിരുത്തുവാന്‍ അവസരം ലഭിച്ചതില്‍ സന്തോഷവും സംതൃപ്തിയുമുണ്ട്.
സ്‌നേഹനിയമത്താല്‍ മാത്രം ബന്ധിതരായി ദൈവമക്കള്‍ക്കര്‍ഹമായ സ്വാതന്ത്ര്യമനുഭവിക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരെ ആവേശം കൊള്ളിക്കുന്ന ഒരു അമൂല്യഗ്രന്ഥമാണിത്. സഗൗരവം നടത്തിയ പഠനത്തിന്റെയും ഗവേഷണത്തിന്റെയും മനനത്തിന്റെയും വെളിച്ചത്തില്‍ ആദര്‍ശനിഷ്ഠയോടുകൂടി നടത്തിയിരിക്കുന്ന വിചിന്തനങ്ങള്‍; കടഞ്ഞെടുത്ത പദങ്ങള്‍, കുറിക്കു കൊള്ളുന്ന പരാമര്‍ശങ്ങള്‍, ഉള്ളില്‍ തട്ടുന്ന ഉള്‍ക്കാഴ്ചകള്‍, ആത്മാര്‍ഥതയുടെ അരംകൊണ്ടു രാകി മൂര്‍ച്ച കൂട്ടിയ പ്രസ്താവനകള്‍, കാര്യബോധത്തോടുകൂടി കാരണസഹിതം നടത്തിയിരിക്കുന്ന വിമര്‍ശനങ്ങള്‍..... ഗ്രന്ഥകാരന്റെ ധിഷണാവൈഭവം വിസ്മയകരംതന്നെ. കുശാഗ്രബുദ്ധിയായ അദ്ദേഹം, തന്റെ സൂക്ഷ്മബുദ്ധിയാകുന്ന സൂക്ഷ്മദര്‍ശിനിയിലൂടെ സഭാഗാത്രത്തിലെ സകല രോഗാണുക്കളെയും കണ്ടുപിടിച്ചിരിക്കുന്നു. മാത്രമല്ല, സ്‌നേഹമാകുന്ന സര്‍വ്വരോഗസംഹാരികൊണ്ട് അവയെ സമൂലം സംഹരിക്കാമെന്നു സയുക്തം സമര്‍ത്ഥിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
ദൈവശാസ്ത്രമണ്ഡലത്തില്‍ ദശകങ്ങള്‍ അദ്ധ്യയനവും അദ്ധ്യാപനവും നടത്തിയിട്ടുള്ള ഉന്നത ബിരുദധാരികളായ സെമിനാരി പ്രൊഫസറര്‍മാരെപ്പോലും ആശ്ചര്യഭരിതരാക്കുന്ന മഹനീയഗ്രന്ഥമാണ് 'യേശുവും സഭയും'.
'പാരതന്ത്ര്യം മാനികള്‍ക്കു മൃതിയെക്കാള്‍ ഭയാനകം' എന്നു വിശ്വസിക്കുന്ന അനേകര്‍ക്ക്, ക്രൈസ്തവവിമോചനത്തിനുള്ള കാഹളം വിളിയാണ് ഈ ഗ്രന്ഥം.
ത്യാഗനിര്‍ഭരമായ പഠനം നടത്തി നല്ലൊരു ഗ്രന്ഥം രചിച്ച് കേരളക്രൈസ്തവരെ ധന്യരാക്കിയ ഗ്രന്ഥകാരന് ഹൃദയംനിറഞ്ഞ നന്ദി; അകമഴിഞ്ഞ അനുമോദനം!
യേശുവിന്റെ സദ്‌വാര്‍ത്തയനുസരിച്ച് സമഗ്രവിമോചനത്തിനു വഴിയൊരുക്കുകയും വഴിമരുന്നിടുകയും ചെയ്യുന്ന ഈ വിശിഷ്ടഗ്രന്ഥം ക്രൈസ്തവരെല്ലാം ശ്രദ്ധാപൂര്‍വ്വം വായിക്കണമേ എന്ന് അതിയായി ആഗ്രഹിക്കുകയും ആത്മാര്‍ത്ഥമായി ആശംസിക്കുകയും പ്രത്യാശയോടെ പ്രാര്‍ഥിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

Saturday, November 18, 2017

സഭയും അവഗണിക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീ സമൂഹവും



(2013 ജൂണിൽ അല്മായ ശബ്ദത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഈ ലേഖനം ഇന്നും പ്രസക്തമായതുകൊണ്ടു ഭേദഗതിയോടെ വീണ്ടും പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു.) 

ജോസഫ് പടന്നമാക്കൽ

"മാറ്റുവിന്‍ ചട്ടങ്ങളേ" യെന്ന് കുമാരനാശാൻ പാടിയിട്ട് ഏട്ടു പതിറ്റാണ്ടുകൾ കഴിഞ്ഞു. ചട്ടങ്ങൾ എല്ലാമേഖലകളിലും ഏറെ മാറ്റപ്പെട്ടു. എന്നാൽ സഭയും പുരോഹിതലോകവും ഇന്നും നൂറ്റാണ്ടുകൾ പിമ്പിൽത്തന്നെ. സ്ത്രീസ്വാതന്ത്ര്യം സമസ്തമേഖലകളിലും വ്യാപിച്ചിട്ടും സ്ത്രീ ഇന്നും സഭയിൽ ‍അടിമ തന്നെ. സ്ത്രീകൾ പൊതുവേ ഭക്തിയും പള്ളിയും അച്ചനുമായി സമൂഹത്തിൽ കഴിയുവാനായി താത്പര്യപ്പെടുന്നു. സഭയെ സംബന്ധിച്ച  പുരുഷൻ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ സ്ത്രീകൾ നിശബ്ദരായി ശ്രവിക്കണമെന്നുള്ള  അച്ചന്‍റെ സാരോപദേശങ്ങൾ അപ്പാടെ അനുസരിക്കും. സ്ത്രീകൾ പുരുഷന്മാരെക്കാളും ‍അന്ധമായ ഭക്തിമാര്‍ഗങ്ങളിൽക്കൂടി സഞ്ചരിക്കാനാണ് താല്പര്യപ്പെടാറുള്ളത്. വേദപുരാണങ്ങളിലും ബൈബിളിലും സ്ത്രീകൾക്കുള്ള സ്ഥാനം പരിമിതമാണ്. മനുതൊട്ടു പോള്‍വരെ സ്ത്രീകളെ പുരുഷനു താഴെ രണ്ടാംതരം വിഭാഗങ്ങളായി തരംതിരിച്ചിരിക്കുന്നതും കാണാം.


പഴയനിയമത്തിൽ ആദിസ്ത്രീയായ 'ഹവ്വാ' ദുഷിച്ച പിശാചിന്റെ പ്രേരണമൂലം ആപ്പിള്‍ തിന്നു. ദൈവരഹസ്യങ്ങൾ പിശാച് ഹവ്വായ്ക്ക് നല്‍കി. ആ പിശാചായിരിക്കണം ആദ്യത്തെ പുരോഹിതൻ. അങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നതും ഇന്നത്തെ ലോകത്തിലെ സാഹചര്യങ്ങൾ വെച്ചുനോക്കുമ്പോൾ യുക്തിസഹജം തന്നെയാണ്. അതേ പിശാചുക്കൾ തന്നെയാണ് പള്ളി പുരോഹിതരുടെ വേഷത്തിൽ സ്ത്രീകളെ വഴിതെറ്റിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും. ഈ പിശാചായ പുരോഹിതനിൽനിന്നുമുണ്ടായ സന്തതിയായിരിക്കണം കായേൻ. പൗരാഹിത്യം അവന്റെ സന്തതിയിൽനിന്നും ആരംഭിച്ചിരിക്കണം.  കായേന്‍ ‍നന്മയുടെ പ്രതീകമായ ആബേലിനെ കൊന്നവഴി ലോകത്തിന്‍റെ നാലിലൊന്നു ജനത്തെകൊന്നു. ഏദൻന്തോട്ടത്തിൽ എല്ലാവിധ സൗഭാഗ്യങ്ങളോടെയും  കഴിഞ്ഞ ആദാമിനെ മാത്രമല്ല യഹൂദ പുരോഹിതരുടെ സൃഷ്ടിയായ ദൈവത്തെപ്പോലും ധിക്കരിക്കുവാനായി സ്ത്രീക്ക് ശക്തിയുണ്ടെന്നല്ലേ മനസിലാക്കേണ്ടത്? പാപിനിയായ സ്ത്രീയെ യഹൂദ കൂട്ടങ്ങളൊന്നടങ്കം കല്ലെറിഞ്ഞപ്പോള്‍ "സ്ത്രീയേ ഇനിയും നീ പാപം ചെയ്യരുതെന്നാണ് പറഞ്ഞത്. "പുരുഷാ ഇനി നീ പാപംചെയ്യരു"തെന്ന് ആരും പറഞ്ഞില്ല. അവിടെയുംകർത്താവിന്റെ ഉപദേശങ്ങൾ സ്ത്രീക്ക് മാത്രം. കല്ലെറിയരുതെന്നു യേശു അന്നു പറഞ്ഞത് ഇന്നത്തെ പുരോഹിതർക്കുനേരെയും തിരിഞ്ഞുകൊണ്ടായിരിക്കണം. പുരോഹിതരുടെ കൊള്ളകളും സ്ത്രീപീഡനങ്ങളും പാപം വിറ്റുകൊണ്ടുള്ള ആർഭാട ജീവിതവും യേശു ഒരു ദീർഘദർശിയെപ്പോലെ അന്ന് ദർശിച്ചിരുന്നിരിക്കണം.    


കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സ്ത്രീ ശക്തിക്ക് പ്രാധാന്യം ഇല്ലാതായി. പുരുഷന്‍റെ മസ്കുലിന്‍ശക്തി സ്ത്രീയെ അടിമയാക്കി. അവള്‍ക്കു വേദങ്ങളും ജ്ഞാനവും നിഷേധിക്കപ്പെട്ടു. ചിലർ അവളെ പര്‍ദാക്കുള്ളിലാക്കി. മറ്റുചിലർ കറുത്ത താറുള്ള ഒരു വീപ്പക്കുറ്റി നിലത്തു കിടന്നുരുളുന്നതുപോലെ ഒരുതരം കുപ്പായം അണിയിച്ചു കന്യാസ്ത്രീക്കൂടെന്ന നിത്യനരകത്തിൽ അടച്ചു. എക്കാലവും പുരുഷശക്തികൊണ്ട്, സ്ത്രീയെ അടിച്ചമര്‍ത്തി. മതം സ്ത്രീകള്‍ക്കായി ഒരു ലക്ഷ്മണരേഖ വരച്ചിരിക്കുകയാണ്. പള്ളിയിലെ കപട ലക്ഷ്മണന്‍മാർ ‍പറയുന്നതേ സ്ത്രീകൾ ശ്രദ്ധിക്കുകയുള്ളൂ. സഭയിലെ അഴിമതിയും കൊള്ളകളും ഇത്രമാത്രം വഷളാകുന്നതിനു കാരണവും പുരോഹിതർ തെറ്റു ചെയ്യുകയില്ലെന്നുള്ള സ്ത്രീകളുടെ ധാരണയാണ്. സ്ത്രീകള്‍ക്കു അടുക്കളയും പാചകവും പള്ളിയും അച്ചന്‍റെ പ്രസംഗവും ആയാൽ തൃപ്തിയായി. സ്ത്രീകളുടെ ഈ ചിന്താഗതികൾക്ക് സമൂലമായ ഒരു മാറ്റം ആവശ്യമാണ്.  കാരണം, ഒരു വ്യക്തിയാണെങ്കിലും പ്രസ്ഥാനമാണെങ്കിലും വിജയിക്കണമെങ്കിൽ സ്ത്രീകളുടെ സഹകരണംകൂടിയേതീരൂ.


ഭൂരിഭാഗം സ്ത്രീകളും പൊതുവെ പള്ളിയും പട്ടക്കാരനുമുൾപ്പെട്ട ഒരു സമൂഹത്തിൽ മാത്രം പ്രവർത്തിക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. അത്തരം സഹവർത്തിത്വത്തിൽക്കൂടി പുരോഹിതരുമായി സൗഹാർദ്ദബന്ധം സ്ഥാപിക്കലും സാധാരണമാണ്. അവരുമായി ചങ്ങാത്തം കൂടുവാനും വീട്ടുകാര്യങ്ങളിൽ അഭിപ്രായങ്ങൾ പങ്കുവെക്കാനും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. ലോകകാര്യങ്ങൾ അറിയാനും പുസ്തകങ്ങൾ വായിക്കാനും അറിവുകള്‍ പോഷിപ്പിക്കുവാനും സ്ത്രീകൾ താത്പര്യപ്പെടുകയില്ല. പുരോഹിതരുടെ സാരോപദേശങ്ങൾ ദൈവവാക്യങ്ങളായി ശ്രവിക്കുന്നു. പിള്ളേരെ പരിപാലിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾക്കുവരെ പുരോഹിതന്റെ ഉപദേശങ്ങൾ തേടും. ഒരു കുടുംബത്തിലെ പ്രശ്നങ്ങൾ ആരംഭിക്കുന്നതും പള്ളി പുരോഹിതനിൽ നിന്നായിരിക്കും. പുരോഹിതർ ആത്മനിയന്ത്രണം ഉള്ളവരെന്നും അവർ അത്മീയ കാര്യങ്ങൾ മാത്രമേ സംസാരിക്കുള്ളൂവെന്നും പുരുഷന്മാർക്ക് ഒരു മിഥ്യാ ധാരണയുമുണ്ട്. സ്ത്രീകൾ പുരോഹിതരോട് അമിതമായി അടുത്താലും ഒരു ഭക്തനായ  പുരുഷനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം പ്രശ്നമായിരിക്കില്ല. അനുസരണയുള്ള കുഞ്ഞാടുകളെ തലമുറകളായി പുരോഹിത ലോകം മെരുക്കിയെടുത്തതാണ് കാരണം. 


പ്രാചീന മതങ്ങളിലെ പ്രമാണങ്ങൾ ഭൂരിഭാഗവും പുരുഷ മേധാവിത്വത്തിലുള്ളതാണ്. ബൈബിളിൽ സെന്റ്. പോളിൻറെ  സുവിശേഷ പ്രകാരം   സ്ത്രീകൾ സഭാ കാര്യങ്ങളിൽ അഭിപ്രായം പറയാൻ പാടില്ലെന്നുണ്ട്. പുരുഷമേധാവിത്വം അവിടെ പ്രകടമാക്കുകയാണ്. മതപരമായ പൊതുചര്‍ച്ചകളിൽ സ്ത്രീകളെ പങ്കുചേരാൻ വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥം അനുവദിക്കുന്നില്ല. വിശ്വാസത്തെ യുക്തിബോധത്തോടെ കാണാനുള്ള മനസ്സ് സ്ത്രീകളിൽ കുറവാണ്. അവിടെയാണ് ഒരു പള്ളിയിലെ പുരോഹിതൻ എന്തുപറഞ്ഞാലും സ്ത്രീകൾ അപ്പാടെ വിശ്വസിക്കുന്നതും. വഴിയിൽ കണ്ടാലും അവരുടെ കൈവിരലുകൾ മുത്തിയാലേ ചില സ്ത്രീകൾക്ക് തൃപ്തി വരുകയുള്ളൂ. 


ഭർത്താവിൽ വേണ്ടത്ര വിശ്വാസം പുലർത്താത്ത സ്ത്രീകളുടെ ആത്മീയ ഉപദേശകനും സ്ഥലത്തെ വികാരിയായ പുരോഹിതൻ മാത്രമായിരിക്കും. പുതുതായി സ്ഥലം മാറി പള്ളിയിൽ വരുന്ന കൊച്ചച്ചന്റെ ചുറ്റും സ്ത്രീകൾ ഉത്സവപ്പറമ്പുപോലെ കൂടുന്ന കാഴ്ചകളും സാധാരണമാണ്. വിദേശരാജ്യങ്ങളിൽ വസിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾക്ക് കൂടിയയിനം അച്ചൻ ഭക്തിയും മൂത്തിരിക്കുന്നു. അവിടെ ഇടയനെയും കൊച്ചിടയന്മാരെയും തീറ്റാൻ സ്ത്രീകൾ പള്ളിമുറികളിലെ ഫ്രിഡ്ജിനകത്ത് വിഭവ സമൃദ്ധമായ ഭക്ഷണം കുത്തി നിറയ്ക്കാൻ മത്സരത്തിലായിരിക്കും. സ്വന്തം ഭർത്താവിനും കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കും ഭക്ഷണമുണ്ടാക്കാൻ താൽപ്പര്യവും കാണിക്കില്ല. ഇടയ്ക്കിടെ കുട്ടികളുള്ള വീട്ടമ്മമാർവരെ പുരോഹിതരൊപ്പം ഒളിച്ചച്ചോട്ടം നടത്തുന്നതും വാർത്തകളിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. 


പുരുഷൻ സ്ത്രീക്കു ആവശ്യത്തിനുള്ള സ്നേഹം കൊടുക്കാത്തതുകൊണ്ടാണ് പുരോഹിതരോട് സ്ത്രീക്ക് ബഹുമാനം കൂടുവാനും കാരണം. സ്ത്രീകളെ ദൈവം പൂര്‍ണ്ണത നിറഞ്ഞവളായി സൃഷ്ടിച്ചിട്ടും പൊതുരംഗത്ത്  പുരുഷന്മാർ അവരെ ഇന്നും പങ്കു ചേര്‍ക്കാറില്ല. രാഷ്ട്രീയ സാമൂഹികരംഗങ്ങളിലും സ്ത്രീകൾ വളരെയേറെ ഉന്നതനിലവാരം പുലര്‍ത്തുന്നുണ്ടെങ്കിലും മതം ഇപ്പോഴും അവർക്കു   പൊതുസദസ്സുകളിൽ വേണ്ട പ്രോത്സാഹനം കൊടുക്കുന്നില്ല. വേദങ്ങളും വ്യാഖ്യാനങ്ങളും എഴിതിയുണ്ടാക്കിയതു പുരുഷന്മാരാണ്. അതുകൊണ്ട് എല്ലാ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥങ്ങളിലും പുരുഷമേധാവിത്വം ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. സ്ത്രീയുടെ ധർമ്മം അടുക്കളജോലിയും പാത്രംകഴുക്കും മക്കളെനോക്കലും എന്നെല്ലാമായി പുരുഷലോകത്ത് ഒരു പൊതുധാരണ സൃഷ്ടിക്കുകയും ചെയ്തു.


 സ്ത്രീ, പുരുഷ,  ഭേദമില്ലാതെ, പ്രായവ്യത്യാസമില്ലാതെ ആത്മാവ് സർ‍വ്വജാതികളുടെ മേലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്നാണ് ക്രിസ്തുമത തത്ത്വം. പോളിന്‍റെ മിഷിനറി ദൌത്യത്തിലും ഒപ്പം സ്ത്രീ ജനങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവിടെയും സ്ത്രീ പുരുഷവ്യത്യാസം കാണുന്നില്ല. പരിശുദ്ധആത്മാവ്, സ്ത്രീയെയും പുരുഷനെയും ഒരുപോലെ ആവഹിക്കുന്നുവെന്നു ബൈബിളിൽ വ്യക്തമായി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അതിനു ബദലായി  സുവിശേഷത്തിലെ പോൾ    സ്ത്രീക്കെതിരെ വചനങ്ങൾ രചിച്ചിരിക്കുന്നു.    പ്രാകൃത കാലങ്ങളിലെ തുടർച്ചയായ അത്തരം പുരുഷന്റെ സ്ത്രീയോടുള്ള മനോഭാവത്തിനും സങ്കൽപ്പങ്ങൾക്കും മാറ്റം വരുത്തണം.   


സന്താന നിയന്ത്രണത്തിനെതിരെ ബിഷപ്പുമാർ സമരം നടത്തുന്നതു സ്ത്രീകൾക്കു നേരെയുള്ള ഒരു യുദ്ധമാണ്. കൂടുതൽ മക്കളെ ഉത്ഭാദിപ്പിക്കാനാണ് സഭ ഓരോ കുടുംബത്തോടും ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. പ്രസവച്ചെലവുകളും കുഞ്ഞുങ്ങളെ വളർത്തുന്നതും, അവർക്കു വേണ്ട വിദ്യാഭ്യാസ ചിലവുകളെ സംബന്ധിച്ചും പുരോഹിത ലോകത്ത് ചിന്തിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല. കൂടുതൽ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്ന വഴി സമൂഹത്തിനും ബാധ്യതകൾ കൂടുന്നു. ഇവിടെ ഓരോ കുട്ടി ജനിക്കുമ്പോഴും സര്‍ക്കാരിനും ചുമതലകളുണ്ട്. അതനുസരിച്ച് സർ‍ക്കാരിന്‍റെ പദ്ധതികളും വരവുചിലവു കണക്കുകളുടെ മതിപ്പുകളും കണക്കാക്കണം. പത്തു മക്കളുള്ള ഒരു കുടുംബത്തിന്‍റെ ആളോഹരി വരുമാനം ചുരുങ്ങുന്നതു പോലെ ജനസംഖ്യ കൂടിയാൽ രാഷ്ട്രത്തിന്‍റെ മൊത്തം വിഭവങ്ങളെ അതനുസരിച്ച് വീതിക്കേണ്ടിവരും. ഭാരതത്തിലെ 47 ശതമാനം കുഞ്ഞുങ്ങൾ വളരുന്നത്‌ പോഷകാഹാരം ഇല്ലാതെയാണെന്ന് യുനെസ്കോ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ഭാരതമൊഴിച്ചു ലോകരാജ്യങ്ങൾ എല്ലാംതന്നെ മുസ്ലിംരാജ്യങ്ങൾ ഉൾപ്പടെ ജനസംഖ്യയെ നിയന്ത്രിച്ചുകഴിഞ്ഞു. ഇവിടെ കൂടുതൽ കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഉത്ഭാദിപ്പിക്കാൻ സ്ത്രീകളെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതും ദേശത്തിനു ദ്രോഹം ചെയ്യുന്നതും പുരോഹിതർ തന്നെ. പൌരാഹിത്വം സ്വന്തം വിശ്വാസികളെ തകര്‍ക്കുമ്പോൾ സ്വയം സഭയുടെ ശവക്കുഴി മാന്തുകയാണെന്നു മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല. 


ബലാല്‍സംഗം ചെയ്തു കുട്ടികളുണ്ടായാലും നിശബ്ദരായി രണ്ടുകൈകളും നീട്ടി ജനിക്കുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളെ അനുസരണയുള്ളവരെപ്പോലെ സ്വീകരിക്കണമെന്നാണ് സഭ ഉപദേശിക്കുന്നത്. അത്തരം സാഹചര്യത്തിലും സ്ത്രീയുടെ മൗലിക അവകാശമായ ഗർഭച്ഛിദ്രത്തെ സഭ എതിർക്കുന്നു. ജീവിതകാലം മുഴുവൻ മാനം നഷ്ടപ്പെട്ട സ്ത്രീ ദുഖിതയായും ദരിദ്രയായും ജീവിച്ചാലും സഭയ്ക്ക് അതൊരു പ്രശ്നമല്ല. പിന്നീടുള്ള കാലങ്ങളിൽ സഭ അവളെ ഭൃഷ്ട്ട് കൽപ്പിച്ചു പുറത്തു നിറുത്താൻ ശ്രമിക്കും. അമേരിക്കയിൽ ഒരു കൊച്ചുപട്ടണത്തിൽ ഒരു പുരോഹിതൻ പതിമൂന്നു വയസ്സുള്ള കുട്ടിയെ ഗർ‍ഭിണിയാക്കിയ കഥയും വാർ‍ത്തകളിൽവന്നു. മാതാപിതാക്കളും ബിഷപ്പും പോലീസും തമ്മിൽ ചർ‍ച്ചകൾ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കെ പുരോഹിതൻ രാജ്യംവിട്ടുവെന്നും പോലീസിനു അറിവുകിട്ടി. ഇങ്ങനെ ജീവിക്കുന്നകഥകൾ ഏറെ. സഭ പുരോഹിതനെ ഒളിപ്പിച്ചു രക്ഷപ്പെടുത്തും. ആ പാവപ്പെട്ട പെണ്‍കുട്ടി അവിഹിത ഗര്‍ഭവും പേറി അപമാനിതയായി പരിഹാസങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ ലോകത്തില്‍ ജീവിതം തുടരണം. 


'അഭയാ' എന്ന യുവ കന്യാസ്ത്രിയെ രണ്ടു പുരോഹിതർ കൂടി കിണറ്റിൽ ഇട്ടു കൊന്നു. നഷ്ടപ്പെട്ടത് കന്യാസ്ത്രീയുടെ ജീവനും. അഭയായുടെ  മാതാപിതാക്കളെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ തീരാ ദുഖത്തിലാക്കി. ഹൃദയം തകർന്നാണ് ശിഷ്ടകാലം നിർദ്ദയം വധിക്കപ്പെട്ട അവളുടെ മാതാപിതാക്കൾ ജീവിച്ചത്.  സഭ കുറ്റവാളികളായ പുരോഹിതരെ ഇന്നും സഹായിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അഭയാ എന്ന കന്യാസ്ത്രീയുടെ സ്ത്രീത്വത്തെപ്പോലും അപമാനിക്കാൻ പുരോഹിതർ പ്രചരണ തന്ത്രങ്ങളും നെയ്തെടുത്തിരുന്നു.  കുറ്റവാളികളായ പുരോഹിതർ മാന്യന്മാരായി ഇന്നും സമൂഹത്തിന്റെ ഉന്നതതലങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടുമിരിക്കുന്നു. എവിടെയും തഴയപ്പെടുന്നത് സ്ത്രീകളാണെന്നുള്ളതിന് അഭയായുടെ കൊലപാതകം സാക്ഷ്യമാണ്. പാവങ്ങളുടെ പുറം ചാരി 99 ശതമാനം അഭിഷ്ക്തലോകം സുവര്‍ണമാളികകളിലും സിംഹാസനങ്ങളിലും വാണരുളുന്നു. സ്ത്രീകൾക്കു സാമൂഹിക നീതി നിഷേധിക്കുന്ന വ്യവസ്ഥകൾക്കെതിരെയുള്ള മനുഷ്യപുത്രനായ യേശുവിന്‍റെ ശബ്ദം പുരോഹിത ലോകം ശ്രവിക്കില്ല.


സ്ത്രീകളെ തരംതാഴ്ത്തിക്കൊണ്ട്!  സഭകൾ നിയമങ്ങളുണ്ടാക്കിയതു റോമൻ നിയമങ്ങൾ അനുസരിച്ചാണ്. പുരാതനകാലംമുതൽ സ്ത്രീ ഒരു നികൃഷ്ട ജന്മമായി സഭ കരുതുന്നു. അതു പ്രകൃതിയുടെ നിയമമായി പുരുഷ വേദാന്തികൾ അതിപുരാതന കാലംമുതൽ തീർപ്പും കൽപ്പിച്ചു.  റോമൻ,  ‍ഗ്രീക്ക് നിയമങ്ങളായിരുന്നു സഭയുടെ ആധാരം. റോമൻനിയമം അനുശാസിച്ചിരുന്നത് സ്ത്രീക്ക് സ്വന്തം ഭവനത്തിലും പൊതുവേദിയിലും തുല്ല്യസ്ഥാനങ്ങൾ കൊടുക്കരുതെന്നായിരുന്നു. സഭയിലെ ആദിപിതാക്കന്മാർ സ്ത്രീ, പുരുഷനേക്കാൾ തുല്യത കുറഞ്ഞവളെന്നു വേദഗ്രന്ഥങ്ങളിലും എഴുതി ചേർ‍ത്തു. കൂടാതെ പോൾ സ്ത്രീയെ തരംതാഴ്ത്തികൊണ്ടുള്ള വചനങ്ങളും സുവിശേഷത്തിലെഴുതി.  പുരുഷനിൽ വേദപുസ്തകത്തിൽക്കൂടി അങ്ങനെയൊരു മനോഭാവം വളർത്തുകയും ചെയ്തു. 


യേശുവിന്‍റെ അശരീരി പോൾ ശ്രവിച്ചുവെന്ന് എഴുതിയിരിക്കുന്നത് ഒരുതരം ഹിസ്റ്റീരിയാ ആയിരുന്നുവെന്നും വ്യക്തം. സഭയിൽ സ്ത്രീകൾ പഠിപ്പിക്കുന്നതു പോൾ വിലക്കിയിരുന്നു. ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർ ഗ്രീക്ക് തത്ത്വചിന്തകരുടെയും റോമാക്കാരുടെയും സ്ത്രീകളെ തരംതാഴ്ത്തിയുള്ള തത്ത്വചിന്തകൾ പകര്‍ത്തിയെഴുതി. മതനേതാക്കന്മാരും തീയോളജിയൻ‍മാരും കാനോൻ‍ നിയമജ്ഞരും ഒരേ സ്വരത്തിൽ സ്ത്രീകളുടെ പൌരഹിത്വത്തെയും എതിർ‍ത്തു. പ്ലേറ്റോയും അരിസ്റ്റോട്ടില്‍വരെയും സ്ത്രീകളെ അപകർ‍ഷബോധത്തോടെ കണ്ടു. പ്ലേറ്റോയുടെയും പോളിൻറെയും അരിസ്റ്റോട്ടില്‍ മുതല്‍പേരുടെയും അഭിപ്രായങ്ങൾ കാലത്തിനു ചേർ‍ന്നതല്ല. അത്തരം ചിന്തകൾ ഇന്ന് സ്ത്രീകൾക്ക് അപമാനകരവുമാണ്.  


സ്ത്രീകൾക്കെതിരെ സഭയിലെ മേലാളന്മാരും പട്ടക്കാരും നടത്തുന്ന കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ പണവും സ്വാധീനവും ഉപയോഗിച്ച് ഒതുക്കിത്തീർക്കുന്നു. സഭയുടെയും പുരോഹിതരുടെയും നേട്ടങ്ങൾക്കായി അല്മെനികളെ തന്നെ ചേരി തിരിച്ചു വഴക്കുണ്ടാക്കിപ്പിക്കലും പിന്നീട് പുരോഹിത ഇടപെടലും    ചാതുര്യത്തോടെ നിർവഹിക്കുന്നുമുണ്ട്. പള്ളിയിൽ സ്ത്രീകളെകൊണ്ട് ദൈവരാജ്യം വരണമേയെന്നു പ്രാർത്ഥിപ്പിക്കും. സൗകര്യപൂർവം സ്ത്രീകളെ പാട്ടിലാക്കി അവരെയും കുടുംബത്തെയും ചൂഷണം ചെയ്തുകൊണ്ട് പുരോഹിതർ സുഖലോലിപരായി ജീവിക്കുകയും ചെയ്യും. മാന്യതയോടെ ജീവിക്കുന്നവരുടെ സ്വത്തുക്കൾ മാത്രമല്ല ഇവർ അപഹരിക്കുന്നത്, മറിച്ച് സ്ത്രീകളുടെയും കുട്ടികളുടെയും മാനം കൂടി കവർന്നുകൊണ്ട് അവരെ നിസ്സഹായരാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കുരിശു യുദ്ധ കാലത്ത് ബിഷപ്പുമാരും പുരോഹിതരും സ്ത്രീകളെ പൈശാചികമായി കൂട്ടത്തോടെ ബലാത്സംഗം ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നതും ചരിത്രമായിരുന്നു. സ്‌പെയിൻ എന്ന രാജ്യം ആക്രമിച്ചു കീഴടക്കുന്ന വേളകളിലും പുരോഹിതർ സ്ത്രീകളെ  ആസ്വദിച്ചു കൊല്ലുകയായിരുന്നുവെന്നും  സഭയുടെ കറുത്ത അദ്ധ്യായങ്ങളിൽ എഴുതിച്ചേർത്തിട്ടുണ്ട്.  


ദരിദ്രരും അനാഥരുമായ സ്ത്രീകളെ വിദേശത്തുള്ള ഉപഭോക്താക്കൾക്ക് വിൽക്കുന്ന സംഘടന പോലും പുരോഹിതരുടെയിടയിലുണ്ട്. അനാഥാലയങ്ങളുടെ ചരിത്രം തന്നെ നോക്കിയാൽ പുറത്തുനിന്നുമുള്ള കുട്ടികൾ അവിടെ വളരെ കുറവെന്നും കാണാം. 1995-ൽ ഫിലിപ്പയിലിനുള്ള ഒരു കന്യാസ്ത്രി മഠത്തിൽ അതി ഭയങ്കരമായ അഗ്നി ബാധയുണ്ടായി. അഗ്നി ശമനത്തിനായി വന്ന ഫയർ ഫോഴ്‌സുകാരെ താഴത്തെ നിലയിലേക്ക് പോകാൻ അവിടുത്തെ മദർ സുപ്പീരിയർ അനുവദിക്കില്ലായിരുന്നു. എന്നാൽ നിലവിളി കേട്ടു ബലമായി അവിടെ പ്രവേശിച്ച അഗ്നി ശമന പ്രവർത്തകർ കണ്ടത് നൂറോളം ഗർഭിണികളായ കന്യാസ്ത്രികളെയും കുഞ്ഞുങ്ങളെയും ആയിരുന്നു. കേസ്സുകൾ മൂടിവെക്കാൻ, ഈ സംഭവം വാർത്തകളിൽ വരാതിരിക്കാൻ സഭ പണം വാരി ചെലവാക്കുകയും ചെയ്തു. 


യേശു ആഗ്രഹിക്കാത്ത യേശുവിന്റെ മണവാട്ടികളുടെ കഥയാണിത്. തളച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന നിസഹായരായ ഒരു കൂട്ടം സ്ത്രീകളുടെ കഥയായും കരുതാം. തലച്ചോറിന്റെ അന്തർഭാഗത്തേയ്ക്ക് പാപവും ദൈവവും കടത്തിവിട്ടുകൊണ്ട്, അവരെ സ്വതന്ത്രരായി ചിന്തിക്കാൻ പുരോഹിത ലോകം അനുവദിക്കില്ല. ചിന്താശക്തിയെ മുഴുവനായി നശിപ്പിക്കാനുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾ ധ്യാനകേന്ദ്രത്തിൽക്കൂടിയും കരിഷ്മാറ്റിക്ക് പ്രവർത്തനങ്ങളിൽകൂടിയും പുരോഹിതർ നിർവഹിക്കുന്നു. ആരും സ്വന്തം ഇച്ഛപ്രകാരം ചിന്തിക്കരുതെന്ന പുരോഹിത കാപട്യം എവിടെയും  പ്രാവർത്തികമാക്കുന്നു. ചിന്തിക്കുന്നവരുടെ ലോകമുണ്ടായാൽ സഭയുടെ വ്യാപാരം നടക്കില്ല. മുതൽമുടക്കില്ലാതെ ലാഭം കൊയ്യുന്ന വലിയ ഒരു പ്രസ്ഥാനമായി സഭ വളർന്നു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവിടെ ബലിയാടാകുന്നതും സ്ത്രീകളാണ്. കരിഷ്മാറ്റിക്ക് കേന്ദ്രങ്ങളിലെ പേക്കൂത്തുകളും നുണയും ചതിയും സ്ത്രീകളെ ആകർഷിക്കുന്നു. പാപം വിറ്റും ഭയപ്പെടുത്തിയും രോഗശാന്തിയെന്നു പറഞ്ഞും നടത്തുന്ന തട്ടിപ്പുകളിൽ അകപ്പെട്ടു പോകുന്നതും കൂടുതലും സ്ത്രീകളാണ്.
ശുഭം

Thursday, November 16, 2017

സത്യജ്വാല - നവംബർ

സത്യജ്വാല – നവംബർ 2017
വിശ്വാസങ്ങളും അബദ്ധവിശ്വാസങ്ങളും -മുഖക്കുറി (ജോർജ്ജ് മൂലേച്ചാലിൽ), സത്യവഴിയും ചതിക്കുഴികളും – ജോസഫ് കാലായിൽ, അന്ധവിശ്വാസങ്ങളുടെ വിഹല്വാന്തരീക്ഷം – സക്കറിയാസ് നെടുങ്കനാൽ, ജന്മപാപം – സ്വാമി ദേവപ്രസാദ് (കാനഡ), വിമർശൻ ചിന്ത വെളിവാക്കിയ വെളിപാട് – ജോർജ്ജ് ജെ പൂഴിക്കാലാ (കാനഡാ), പരിണാമ സിദ്ധാന്തം സത്യമോ? – ജോസഫ് മറ്റപ്പള്ളി, പള്ളിയെന്തിനാ? – പ്രൊഫ. മാത്യു പ്രാൽ, …. പത്രോസിന്റെ സിംഹാസന സൃഷ്ടി – ജോസഫ് മണിമല, കത്തോലിക്കാ സഭ: ആത്മീയ വ്യവസായത്തിലെ …. – പ്രൊഫ. സെബാസ്റ്റ്യൻ വട്ടമറ്റം, പള്ളിക്കകത്ത് അമ്പലം – ജോസഫ് പെരുമാലി (യു എസ് എ), വൈവാഹിക പരിശീലനം വത്തിക്കാന്റെ നിലപാട്… – ഇ കെ വർഗീസ് ഒരുമനയൂർ, ധിഷണാവ്യാപനം – ജിജോ ബേബി ജോസ്, സഭാനവീകരണ ആശയങ്ങൾ – ജോയി ഒറവണാക്കുളം (യു എസ് എ), നിയമവും പ്രവാചകന്മാരും – ഡോ. ജെ സി കുമരപ്പ, ….മനഃസാക്ഷിയെയും തകർക്കുന്ന സഭാഭ്രഷ്ട് – ഫാ. ഡേവിസ് കാച്ചപ്പള്ളി സി എം ഐ, ഒരു ഗ്രാമം കേഴുന്നു – ജോർജ്ജ് കട്ടിക്കാരൻ, തെക്കും ഭാഗരുടെ പുറത്താക്കൽ – എബ്രാഹം നെടുങ്ങാട്ട് (യു എസ് എ), സഹോദരീ സഹോദരന്മാർ തമ്മിലുള്ള വിവാഹം ആഘോഷിക്കുന്ന കോട്ടയം രൂപത – സി കെ പുന്നൻ, ഭർതൃപദ മോഹികളായ പുരോഹിതന്മാർക്ക് …. – ഇപ്പൻ, മറിയക്കുട്ടിക്കൊലക്കേസ് …. – കെ ജോർജ്ജ് ജോസഫ്, ഒരുവൈദികന്റെ ഫത്‌വാ …… – ചാക്കോ കളരിക്കൽ (യു എസ് എ), ഗോർഡിയൻ കുരുക്കിൽപ്പെട്ട പള്ളിസ്വത്ത് – അഡ്വ. ഇന്ദുലേഖ, വികാരിയുടെ കമാന്റോസ് പാരീഷ് അംഗത്തിന്റെ കൈയ്യൊടിച്ചു, വികാരിയുടെ കരണത്തടികിട്ടി, സാൻ ഫ്രൻസിസ്കോ പള്ളിക്കു മുന്നിൽ പ്രതിക്ഷേധ പ്രാർത്ഥനായജ്‌ഞം, ഇന്ത്യയിലെ സഭകൾ ഇരുണ്ടയുഗത്തിലേക്ക് …..

Saturday, November 11, 2017

പള്ളി പൊളിക്കലിനെതിരെ വികാരിക്ക് പുരാവസ്തു ഗവേഷണ വകുപ്പിന്റെ നോട്ടീസ്



സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികളും അതിരമ്പുഴയും



പി.കെ. മാത്യു ഏറ്റുമാനൂര്‍ 9495212899

യേശു സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ചിരുന്ന കാലത്ത് പാലസ്തീന്‍ വിസ്തൃതമായ റോമാസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഒരു പ്രവിശ്യ ആയിരുന്നു. ഈ പ്രവിശ്യക്ക് വളരെദൂരെയല്ലാതെ സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന ഒരു സ്വതന്ത്ര പേര്‍ഷ്യന്‍ രാജ്യമായിരുന്നു ഏദ്ദേശാ. ഇവിടത്തെ ജനങ്ങളുടെ സംസാരഭാഷ സുറിയാനി ആയിരുന്നതുകൊണ്ട് എദ്ദേശന്‍ ജനതയെ സുറിയാനിക്കാര്‍ എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. (സുറിയാനിക്കാരുടെ ഈ രാജ്യം പിന്നീട് സിറിയാ എന്നറിയപ്പെടാന്‍ തുടങ്ങി.) കൃഷി കുലത്തൊഴിലായി സ്വീകരിച്ച സുറിയാനിക്കാര്‍ ഫലഭൂയിഷ്ടമായ മണ്ണ് ഏത് രാജ്യത്തുണ്ടെന്ന് അറിഞ്ഞാലും കൂട്ടത്തോടെ ആ രാജ്യത്തേക്കു കുടിയേറിപാര്‍ക്കും എന്നത് അക്കൂട്ടരുടെ പാരമ്പര്യസ്വഭാവമാണ്. ഇതേ പാരമ്പര്യ സ്വഭാവം ഇന്നാട്ടിലെ സുറിയാനിക്കാര്‍ക്കുണ്ട്.
കേരളത്തിലെ സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികള്‍ എദ്ദേശാക്കാരായിരുന്നു എന്നതിനു പൗരാണിക സിറിയന്‍ ചരിത്ര രേഖകളില്‍ തെളിവുകളുണ്ട്. എദ്ദേശായിലെ സുറിയാനി കര്‍ഷകര്‍ക്കു കേരളത്തില്‍ കുടിയേറിപാര്‍ക്കാന്‍ അനുകൂലമായ സാഹചര്യങ്ങള്‍ പണ്ടുണ്ടായിരുന്നു. കേരളത്തില്‍ മാത്രം വിളഞ്ഞിരുന്ന കുരുമുളക് ഇഞ്ചി, ജാതിക്കാ, മഞ്ഞള്‍ തുടങ്ങിയവയും മസ്സാലകൂട്ടിനുള്ള വിഭവങ്ങളും റോമന്‍ ജനതയുടേയും പേര്‍ഷ്യന്‍ ജനതയുടേയും അടുക്കളയിലെ അഭിഭാജ്യഘടകങ്ങളായിരുന്നു. വനങ്ങളിലെ വിശേഷപ്പെട്ട തടികളും കടല്‍ത്തീത്തുള്ള മുത്തും പവിഴ രത്‌നങ്ങള്‍ മുതലായ അലങ്കാര വസ്തുക്കളും വിദേശങ്ങളില്‍ പ്രിയപ്പെട്ട ചരക്കുകളായിരുന്നു. ഇവകള്‍ വാങ്ങാന്‍ പേര്‍ഷ്യന്‍ കച്ചവടക്കപ്പലുകളും റോമന്‍ കച്ചവട കപ്പലുകളും കൂടെ കൂടെ കേരള തീരങ്ങളില്‍ അടുത്തിരുന്നു. അതോടൊപ്പം മേല്‍പ്പറഞ്ഞ കാര്‍ഷിക വിഭവങ്ങള്‍ കൃഷി ചെയ്യ്തുണ്ടാക്കാന്‍ സുറിയാനിക്കാര്‍ പേര്‍ഷ്യന്‍ കച്ചവടക്കപ്പലുകളില്‍ കയറി ഇന്നാട്ടില്‍ വന്നു കുടിയേറി പാര്‍ത്തു. തോമാശ്ലീഹാ കേരളത്തില്‍ വന്നു ഇവരെ ക്രിസ്തുമതത്തില്‍ ചേര്‍ത്തു. അവരും, മാര്‍ത്തോമ്മാക്കാരും പിന്നീട് ആരാധനാഭാഷയുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ സുറിയാനി ക്രൈസ്തവര്‍ എന്നറിയപ്പെട്ടു. മാര്‍ഗ്ഗക്കാരും (ക്‌നാനായിക്കാരും) മാര്‍ത്തോമ്മാക്കാരും സുറിയാനിക്കാരും ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള കൂട്ടായ്മയായിരുന്നു കേരളത്തിലെ സുറിയാനി സഭ. ഈ സഭയുടെ ആരാധനഭാഷ സുറിയാനി ആയതുകൊണ്ടാണ് സുറിയാനി സഭ എന്ന പേരുണ്ടായത്.
പണ്ടുകാലത്തെ രാജ്യങ്ങളില്‍ രാജാവും പ്രജകളും ഒരേ മതസ്ഥരായിരിക്കണമെന്ന നിര്‍ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. മതേതര രഷ്ട്രീയം ഒരു ഭരണാധികാരിയും അക്കാലത്ത് പരീക്ഷിച്ചിട്ടില്ല. ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്തു എദ്ദോശാ ഭരിച്ചിരുന്ന അക്ബാര്‍ രാജാവ് പാലസ്തീനായില്‍ പ്രസംഗ പര്യടനം നടത്തിയിരുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ ഒരു ആരാധകനായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ക്രിസ്തുവിനെ തന്റെ രാജ്യത്തേക്കു ക്ഷണിച്ചുകൊണ്ടു കൊടുത്തയച്ച കത്തും മറുപടിയും സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് (ancient syrian documents by curetion) ക്രിസ്തു ദൗത്യ നിര്‍വ്വഹണം തോമ്മാശ്ലീഹായെ ഏല്‍പ്പിച്ചു. ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വര്‍ഗ്ഗാരോഹണശേഷം തോമ്മാശ്ലീഹാ ആദ്യം പോയത് എദ്ദേശായിലേക്കാണ്. രാജാവും പ്രജകളും ക്രിസ്തുമതം സ്വീകരിച്ചു. എദ്ദേശാ കേന്ദ്രമാക്കിയുള്ള പേര്‍ഷ്യന്‍ സഭയുടെ ആദ്യ സ്ഥാപകന്‍ തോമ്മാശ്ലീഹായാണ്. എദ്ദേശക്കാരുടെ മാതൃഭാഷ ആയ സുറിയാനി പേര്‍ഷ്യസഭയുടെ ആരാധനാഭാഷയായിത്തീര്‍ന്നു.
എദ്ദേശായിലെ സുറിയാനിക്കാര്‍ കേരളത്തില്‍ ഉണ്ടെന്നറിഞ്ഞതുകൊണ്ടാണ് തോമ്മാശ്ലീഹാ ഒരു പേര്‍ഷ്യന്‍ കച്ചവടക്കപ്പലില്‍ കയറി കൊടുങ്ങല്ലൂരില്‍ വന്നിറങ്ങിയത്. അന്ന് കൊടുങ്ങല്ലൂരില്‍ റോമന്‍ ചക്രവര്‍ത്തിയുടെ വക വ്യാപാര കേന്ദ്രവും അതിന്റെ നടത്തിപ്പിനു യഹൂദരും റോമാക്കാരും ആയ ഉദ്യോഗസ്ഥരും പണ്ടകശാലകളുടെ സംരക്ഷണത്തിനു രണ്ടു ബെറ്റാലിയന്‍ റോമന്‍ സൈന്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു. (കേരള ചരിത്രം ശ്രീധരമേനോന്‍ പുറം. 79) കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍ പരിസരങ്ങളില്‍ സ്ഥിരതാമസമാക്കിയ ഇവരെ മാമ്മോദീസാ മുക്കി ക്രൈസ്തവരാക്കിയ ശേഷമാണ് (ഇക്കൂട്ടരാണ് പിന്നീട് മാര്‍ത്തോമാക്കാര്‍ എന്നറിയപ്പെടാന്‍ തുടങ്ങിയത്) ശ്ലീഹാ സുറിയാനിക്കാരെ ക്രിസ്തു മതത്തില്‍ ചേര്‍ത്തത്. ഇതിനു ശുപാര്‍ശ ചെയ്യുന്ന അക്ബാര്‍ രാജാവിന്റെ കത്തും ശ്ലീഹായുടെ കൈവശം ഉണ്ടായിരുന്നു. വടക്കെ ഇന്ത്യയില്‍ നിന്നും ബ്രാഹ്മണര്‍ (നമ്പൂതിരിമാര്‍) കേരളത്തില്‍ കുടിയേറി പാര്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയത് ആറാം നൂറ്റാണ്ടോടു കൂടിയാണ്. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ശ്ലീഹാ ഇന്നാട്ടില്‍ വരുമ്പോള്‍ ഇവിടെ ഒരൊറ്റ നമ്പൂതിരിയോ ഹൈന്ദവക്ഷേത്രമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. നാട്ടുകാരും രാജാക്കന്മാരും ബുദ്ധമതസ്ഥരായിരുന്നു. തോമ്മാ ശ്ലീഹാ നമ്പൂതിരിമാരെ മാര്‍ഗ്ഗം കൂട്ടി, അമ്പലം പള്ളിയാക്കി തുടങ്ങിയ ചരിത്രങ്ങള്‍ പോര്‍ട്ടുഗീസുകാര്‍ എഴുതിവച്ച കള്ളക്കഥകളാണ്. അതിനവര്‍ക്കു ചില സ്ഥാപിത താല്പര്യങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.
പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ പോര്‍ട്ടുഗീസ് മിഷനറിമാര്‍ ഇന്നാട്ടില്‍ വരുന്നിടംവരെ കേരളത്തിലെ സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികള്‍ നെസ്‌തോറിയന്‍ സഭാവിഭാഗത്തില്‍ പെട്ടവരായിരുന്നു. തട്ടിപ്പിലും വെട്ടിപ്പിലും വഞ്ചനയിലൂടെയുമാണ് കേരളത്തിലെ ക്രൈസ്തവരെ പോര്‍ട്ടു ഗീസ്‌കാര്‍ കത്തോലിക്കരാക്കിയത്. 1599-ലെ ഉദയംപേരൂര്‍ പ്രതിപരുഷയോഗ (സുന്നഹദോസ്) മാണ് സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ ആരാധനാ ക്രമങ്ങള്‍ക്കു നേതൃത്വം നല്‍കാന്‍ മേല്‍ശാന്തിയായി കത്തോലിക്കാ മെത്രാനെ സ്വീകരിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചത്. പോര്‍ട്ടുഗീസുകാര്‍ ഇറക്കുമതി ചെയ്ത ലത്തീന്‍ പുണ്യവാളന്മാരുടെ പ്രതിമകളും ലത്തീന്‍ കുര്‍ബാനകളും സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികള്‍ക്കു ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടതുകൊണ്ടാണ് അതിനു നേതൃത്വം നല്‍കാന്‍ മേല്‍ശാന്തിയായി കത്തോലിക്കാ മെത്രാനെ സ്വീകരിക്കാന്‍ കേരള സുറിയാനി സഭ തയ്യാറായത്. ഇതുവഴി സുറിയാനി സഭയെ പോര്‍ട്ടുഗീസുകാര്‍ കെണിയില്‍ വീഴ്ത്തുകയായിരുന്നു.
ജനാധിപത്യ രീതിയനുസരിച്ചു പള്ളിയോഗങ്ങളാല്‍ ഭരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന സ്വതന്ത്ര സ്ഥാപനങ്ങളായിരുന്നു ഇന്നാട്ടിലെ സുറിയാനി പള്ളികള്‍. പള്ളിയോഗക്കാര്‍ തിരഞ്ഞെടുത്തു വിടുന്ന പ്രതിപുരുഷന്മാരുടെ യോഗമായിരുന്ന മൊത്തത്തിലുള്ള സഭാഭരണം നടത്തിയിരുന്നത്. ഇവര്‍ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന വൈദികനായിരുന്നു അര്‍ക്കിയാദിക്കോന്‍ എന്ന സ്ഥാനപ്പേരുള്ള സഭാതലവന്‍. മെത്രാന്‍ ആരാധനക്രമങ്ങള്‍ക്കു നേതൃത്വം നല്‍കാന്‍ കാലാകാലങ്ങളില്‍ നിയമിക്കപ്പെടുന്ന മേല്‍ ശാന്തി മാത്രമായിരുന്നു. ഈ മെത്രാനെ കാലാകാലങ്ങളില്‍ അയച്ചിരുന്നത് ബാഗാദാദിലെ നെസ്‌തോറിയന്‍ പാത്രിയര്‍ക്കീസായിരുന്നു. ചിലപ്പോള്‍ അന്ത്യോക്യന്‍ മെത്രാനെയും ഇവര്‍ മേല്‍ശാന്തിയായി നിയമിച്ചിരുന്നു.
ഉദയംപേരൂര്‍ നിശ്ചയത്തെ തുടര്‍ന്നു നിയമിതനായ കത്തോലിക്കാ മെത്രാന്‍ മാര്‍. റോസ് പോര്‍ട്ടുഗീസ് പാതിരിമാരുടെയും സൈന്യത്തിന്റെയും  അകമ്പടിയോടുകൂടെ കൊടുങ്ങല്ലൂരില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന സുറിയാനി സഭയുടെ ആസ്ഥാന മന്ദിരം കയ്യേറി ഇപ്പോഴത്തെ കത്തോലിക്കാ മെത്രാന്മാരുടെ മാതൃകയിലുള്ള ഏകാധിപത്യ ഭരണം ആരംഭിച്ചു. ഈ റോസ് മെത്രാന്റെ ഉത്തരവനുസരിച്ചാണ് പോര്‍ട്ടുഗീസ് പാതിരിമാര്‍ സൈന്യസമേതം ചെന്ന് സുറിയാനി പള്ളികള്‍ സേര്‍ച്ചു ചെയ്തു അവിടങ്ങളില്‍ സൂക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന പള്ളിയുടെ ചരിത്രം ഉള്ള പടിയോലകളും സഭാ ചരിത്രങ്ങളും കൈവശപ്പെടുത്തി നശിപ്പിച്ചത്. കത്തോലിക്കാ മെത്രാന്റെ ഇമ്പ്രിമാത്തൂര്‍ ഇല്ലാത്ത ഗ്രന്ഥങ്ങളോ ചരിത്ര രേഖകളോ കത്തോലിക്കര്‍ക്ക് കൈവശം വയ്ക്കാന്‍ പാടില്ല എന്ന ന്യായമായിരുന്നു ഈ ഹീനകൃത്യത്തിന് പറഞ്ഞ കാരണം. അതിനു ശേഷം പോര്‍ട്ടുഗീസ് എഴുത്തുകാരെക്കൊണ്ട് എഴുതിച്ച കള്ളകഥകള്‍ മാത്രമാണ് സഭാചരിത്രമായി ഇപ്പോള്‍ നമുക്കു ലഭിച്ചിട്ടുള്ളത്.
എദ്ദേശക്കാരന്‍ ബര്‍ദ്ദേശാന്‍ രചിച്ച മാര്‍ തോമ്മായുടെ നടപടികള്‍ എന്ന ഗ്രന്ഥം അനുസരിച്ച് തോമ്മാശ്ലീഹാ ഒരു കേരളീയ രാജാവിനാല്‍ കൊല്ലപ്പെട്ടു കേരളത്തില്‍ തന്നെ അടക്കം ചെയ്തു. ശ്ലീഹായുടെ ശിഷ്യര്‍ അസ്ഥികൂടം എദ്ദേശായിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. പോര്‍ട്ടുഗീസുകാര്‍ വരുന്നിടം വരെ ശ്ലീഹായുടെ ശവകുടീരം കൊടുങ്ങല്ലൂരില്‍ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇതു നശിപ്പിച്ച ശേഷമാണ് പോര്‍ട്ടുഗീസുകാര്‍ മദ്രാസില്‍ മൈലാപ്പൂരില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു മുസ്ലീം സിദ്ധന്റെ ശവകുടീരം കൈവശപ്പെടുത്തിയ ശേഷം അതു ശ്ലീഹായുടെ ശവകുടീരമാക്കിയത്. അവിടം കുഴിച്ചുനോക്കിയപ്പോള്‍ ഒരു പൂര്‍ണ്ണ മനുഷ്യന്റെ അസ്ഥികൂടം ഈ ശവകുടീരത്തില്‍ നിന്ന് കിട്ടി. ഈ ശവകുടീരത്തിന് മുകളില്‍ പോര്‍ട്ട്ഗീസുകാര്‍ പണികഴിപ്പിച്ച ദേവാലയം മൂന്ന് പ്രാവശ്യം മുസ്ലീമങ്ങള്‍ തീയിട്ട് നശിപ്പിച്ചതായി നാട്ടില്‍ സംസാരമുണ്ടെന്ന് മൈലാപ്പൂര്‍ പള്ളിയിലെ ഒരു മലയാളി വൈദികന്‍ എന്നോട് പറഞ്ഞു.
ചിന്നമലയില്‍വച്ച് കുത്തേറ്റ സ്ലീഹാ അത്യാസന്ന നിലയില്‍ മരണത്തോട് മല്ലടിച്ച് രക്തമൊലിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് രണ്ടു കിലോമീറ്റര്‍ ദൂരത്തുള്ള പെരിയ മലയുടെ ഉച്ചിവരെ ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങിയത്രേ. ശ്ലീഹാ അവിടെ സ്ഥാപിച്ചിരുന്ന മാര്‍ത്തോമാ കുരിശില്‍ പിടിച്ചുകൊണ്ട് അന്ത്യശ്വാസം വലിക്കാന്‍വേണ്ടിയായിരുന്നു ഈ സാഹസിക യാത്ര നടത്തിയത്. ആ കുരിശില്‍ പിടിച്ച് അന്ത്യശ്വാസം വലിച്ച ശ്ലീഹായെ അതേ കുരിശിന്റെ മുമ്പില്‍ത്തന്നെ അടക്കം ചെയ്യാതെ 20 കിലോമീറ്ററോളം അകലെയുള്ള മൈലാപ്പൂര്‍ കടല്‍ത്തീരത്താണ് അടക്കം ചെയ്തത്. ഇതൊക്കെ എഴുതിവച്ചാല്‍ കത്തോലിക്കരല്ലാതെ മറ്റാരും വിശ്വസിക്കുകയില്ല. അന്നും ഇന്നും എവിടെയും ക്രൈസ്തവര്‍ ശവം കിഴക്കുപടിഞ്ഞാറായിട്ട് മാത്രമേ അടക്കം ചെയ്യാറുള്ളു. മുസ്ലീമങ്ങളാണ് തെക്കുവടക്കായി ശവം അടക്കം ചെയ്യുന്നത്. മൈലാപ്പൂരിലെ തോമ്മാശ്ലീഹായുടെ ശവകുടീരം തെക്കുവടക്കായിട്ടാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. ഈ ഒരൊറ്റ കാരണംകൊണ്ട് ആ ശവകുടീരം ഒരു മുസ്ലീമിന്റേതാണെന്ന് തെളിയുന്നു. നട്ടാല്‍ കുരുക്കാത്ത ഇത്തരം കള്ളക്കഥകളുടെ പിന്‍ബലത്തിലാണ് പോര്‍ട്ഗീസുകാര്‍ മൈലാപ്പൂരും പെരിയമലയും ചിന്നമലയും വിജയനഗരം രാജാവില്‍നിന്ന് പതിച്ചുവാങ്ങിയത്. അതിനുവേണ്ടിയാണ് കേരളത്തിലെ സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികളെ പോര്‍ട്ട്ഗീസുകാര്‍ മൊത്തത്തില്‍ വഞ്ചിച്ചത്. പണത്തിനും പറമ്പിനുംവേണ്ടി സഭാ നേതൃത്വം ഏതു നുണയും പറയും; ഏത് വ്യക്തികളെയും സമൂഹത്തെയും വഞ്ചിക്കും.
മൈലാപ്പൂരില്‍ ഉണ്ടായിരിരുന്ന മുസ്ലീം സിദ്ധന്റെ കബറിടം പിടിച്ചെടുത്ത് മാര്‍ത്തോമാ ശ്ലീഹായുടെ കബറിടമാക്കിയ പോര്‍ട്ട്ഗീസ് തന്ത്രം വിജയിച്ചു എന്നു കണ്ടതിനെ തുടര്‍ന്ന് പോര്‍ട്ട്ഗീസുകാര്‍ പെരിയ മലയെ ലക്ഷ്യമിട്ട് മറ്റൊരു കള്ളക്കഥ മെനഞ്ഞെടുത്തു. ആ മലയുടെ ഉച്ചിയില്‍നിന്നും ഒരു പേര്‍ഷ്യന്‍ കുരിശ് കണ്ടെടുത്തു എന്നതായിരുന്നു പ്രസ്തുത കള്ളക്കഥ. ഇതേ കുരിശിന്റെ തനിപ്പകര്‍പ്പാണ് സീറോ മലബാര്‍ സഭയുടെ ഔദ്യോഗിക കുരിശാക്കിയിരിക്കുന്ന 'മാര്‍ത്തോമ്മാ കുരിശശ്. തോമാശ്ലീഹാ സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് കൊത്തിയുണ്ടാക്കിയതാണ് പ്രസ്തുത കുരിശ് എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയ ഒരു ബോര്‍ഡും പോര്‍ട്ട്ഗീസുകാര്‍ പ്രസ്തുത കുരിശിനരികില്‍ നാട്ടി.
പെരിയമലയിലെ പ്രസ്തുത കുരിശ് പേര്‍ഷ്യന്‍ കുരിശാണ് എന്ന ചരിത്രസത്യം ആദ്യമായി അവതരിപ്പിച്ചത് 1870കളില്‍ മദ്രാസ് കലക്ടറായി വന്ന സുപ്രസിദ്ധ ബ്രിട്ടീഷ് ചരിത്ര ഗവേഷകന്‍ ഡോ.എസി.ബര്‍ണ്ണല്‍ ആണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗവേഷണ പ്രബന്ധം 1874 നവംബറിലെ India antiquary ല്‍  Some Pahalavi  Inscription in South India  എന്ന പേരില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. മേല്പ്പറഞ്ഞ കുരിശിനെ ചുറ്റി കരിങ്കല്‍ തളിരത്തില്‍ പഹലവി ഭാഷയില്‍ ഒരു വാചകം ഉല്ലേഖനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഇതിലെ അക്ഷരങ്ങള്‍ക്ക് യാതൊരു തേയ്മാനവും സംഭവിച്ചതായി കാണുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് പ്രസ്തുത കുരിശ് ഒരുകാലത്തും മണ്ണില്‍ പൂണ്ടു കിടന്നിട്ടില്ല എന്ന് വ്യക്തമാകുന്നു.
ഈ കുരിശിലെ പഹലവി ഭാഷ പേര്‍ഷ്യന്‍മതക്കാരുടെ (മനിക്കേയന്‍ മതസ്ഥരുടെ) വിശുദ്ധഭാഷ ആയിരുന്നു. അതും ഇംഗ്ലീഷില്‍ ബര്‍ണ്ണല്‍ പരിഭാഷപ്പെടുത്തി. യഥാര്‍ത്ഥ രക്ഷകന്‍ (True Christ) പരിശുദ്ധാരൂപിയുടെ അവതാരമാണ് എന്നാണ് പ്രസ്തുത പരിഭാഷയുടെ ചുരുക്കം. കുരിശുമരണത്തില്‍ നിന്നും സൂത്രത്തില്‍ രക്ഷപ്പെട്ട യേശുവിനെ പിതാവായ ദൈവം സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലേക്ക് എടുത്തതിന് ശേഷം പേര്‍ഷ്യക്കാരന്‍ മാനിയെ പരിശുദ്ധാരൂപിയുടെ അവതാരമായി ഭൂമിയിലേക്കയച്ചുവെന്നും മാനി രക്ഷാകര ദൗത്യം കുരിശുമരണം വഴി പൂര്‍ത്തീകരിച്ചു എന്നും വിശ്വസിച്ചിരുന്നവരാണ് പേര്‍ഷന്‍ മതസ്ഥര്‍.
ഈ കുരിശുമായി വന്ന ആദ്യത്തെ പേര്‍ഷ്യന്‍ കുടിയേറ്റക്കാര്‍ മനിക്കേയന്‍ മതസ്ഥര്‍ ആയിരുന്നു എന്ന് ബ്രണ്ണല്‍ തറപ്പിച്ചു പറയുന്നു. കേരളത്തില്‍ വന്നതിനുശേഷമാണ് അവര്‍ മാര്‍ഗ്ഗം  കൂടി ക്രിസ്ത്യാനികളായത്. അന്നുമുതല്‍ അവരെ മാര്‍ഗ്ഗക്കാര്‍ എന്നറിയപ്പെട്ടു. മാര്‍ഗ്ഗക്കാരുടെ  (ക്‌നാനായക്കാരുടെ) ബാക്കി ചരിത്രങ്ങള്‍ മാര്‍ഗ്ഗംകളിപ്പാട്ടിലും കാരണവന്മാര്‍ കൈമാറിയിട്ടുള്ള വായ്‌മൊഴികളിലുള്ള ചരിത്രങ്ങളിലുമുണ്ട്. മനിക്കേയന്‍ മതസ്ഥര്‍ മാര്‍ഗ്ഗം കൂടിയപ്പോള്‍ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട പേര്‍ഷ്യന്‍ കുരിശുകള്‍ കടുത്തുരുത്തി വലിയ പള്ളിയുടെ പുരാവസ്തു ശേഖരത്തില്‍ കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെനിന്നു പോര്‍ട്ഗീസുകാര്‍ക്ക് രണ്ടു പേര്‍ഷ്യന്‍ കുരിശുകള് ലഭിച്ചു. അതില്‍ ഒന്നാണ് അവര്‍ പെരിയമലയില്‍ കൊണ്ടുപോയി സ്ഥാപിച്ചത്. മറ്റേ കുരിശ് ഇന്നാട്ടിലെ ക്രൈസ്ത ദേവാലയത്തില്‍ പ്രതിഷ്ഠിക്കാനുള്ള തന്ത്രം പരാജയപ്പെട്ടു. ഈ കുരുശി വെയ്ക്കാന്‍വേണ്ടി മാത്രമാണ് പോര്‍ട്ഗീസുകാര്‍ സ്വന്തം ചിലവില്‍ കോട്ടയം വലിയപള്ളി പണികഴിപ്പിച്ചത്. ഈ പള്ളിയുടെ പ്രധാന അള്‍ത്താരയില്‍ ഈ പേര്‍ഷ്യന്‍ കുരിശ് വയ്ക്കാന്‍ വിശ്വാസികള്‍ അനുവദിച്ചില്ല. പള്ളിയുടെ വലത്തേ ചെറിയ അള്‍ത്താരയില്‍ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രസ്തുത പേര്‍ഷ്യന്‍ കുരിശിനെ വിശ്വാസികള്‍ ഇപ്പോഴും വണങ്ങുന്നില്ല. ഈ കുരിശ് പെരിയമലക്കുരിശിന്റെ തനിപ്പകര്‍പ്പാണ്. അതുകൊണ്ട് പെരിയമലക്കുരിശും പേര്‍ഷ്യന്‍ കുരിശുകളില്‍പ്പെട്ടതാണ് എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറയാന്‍ സാധിക്കും.
പേര്‍ഷ്യന്‍ കുരിശിന്റെ മാതൃകയിലുള്ള കുരിശുകള്‍ ഇന്നാട്ടിലെ പള്ളികളില്‍ ഉണ്ടാക്കിവയ്പിക്കാന്‍വേണ്ടി പോര്‍ട്ഗീസുകാര്‍ മറ്റൊരു കള്ളക്കഥ നിര്‍മ്മിച്ചു. 1547ല്‍ പെരിയമലയില്‍ പ്രതിഷ്ഠിച്ച പേര്‍ഷന്‍ കുരിശ് 1558 ഡിസംബര്‍ 18-ാം തീയതി രക്തം വിയര്‍ത്തു എന്നായിരുന്നു ആ കള്ളക്കഥ. അതിന്റെ പേരില്‍ ഒരു പെരുനാള്‍ ആഘോഷം ഏര്‍പ്പെടുത്തി.
വൈക്കം താലൂക്കും പിറവം താലൂക്കും ഉള്‍പ്പെടുന്ന വടക്കുംകൂര്‍ രാജ്യം പോര്‍ട്ഗീസുകാര്‍ കൈവശപ്പെടുത്തി കുറേക്കാലം ഭരിച്ചു. ഈ രാജ്യാതിര്‍ത്തിയില്‍പ്പെട്ട ഏതാനും പള്ളികള്‍ (മുട്ടുചിറ, കോതനല്ലൂര്‍, ആലങ്ങാട്) ഒഴികെ മറ്റൊരു ക്രൈസ്തവ ദേവാലയങ്ങളിലും പേര്‍ഷ്യന്‍ കുരിശെന്ന ക്രിസ്തുവിരുദ്ധ കുരിശ് ഉണ്ടാക്കിവെയ്ക്കാന്‍ ഇടവകക്കാര്‍ വിസമ്മതിച്ചു. പോര്‍ട്ഗീസുകാരെ ഭയപ്പെട്ട് മേല്‍പ്പള്ളികളില്‍ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട കുരിശുകളെല്ലാം 1653ലെ കൂനംകുരിശ് സത്യത്തെത്തുടര്‍ന്ന് പള്ളികളുടെ പര്യംപുറത്തേക്ക് വലിച്ചെറിയുകയായിരുന്നു. അവകളൊന്നും പള്ളിയുടെ പുരാവസ്തു ശേഖരത്തില്‍ വയ്ക്കാന്‍ പള്ളി അധികൃതര്‍ തയ്യാറായില്ല. അന്ന് വലിച്ചെറിയപ്പെട്ട കുരിശുകള്‍ ഈയടുത്ത കാലത്താണ് മണ്ണില്‍നിന്നും വീണ്ടെടുത്തത്.
ഈ ക്രിസ്തുവിരുദ്ധ കുരിശാണ് മാര്‍പൗവ്വത്തില്‍ സീറോ മലബാര്‍ സഭാംഗങ്ങളെക്കൊണ്ട് മാര്‍ത്തോമ്മാ കുരിശാക്കി ഇപ്പോള്‍ ചുമപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ക്രിസ്തുവിന്റെ പുതിയ നിയമ പ്രബോധനങ്ങളെ അവഗണിച്ച് സഭയെ യഹൂദ പാരമ്പര്യങ്ങളിലേക്ക് തിരികെ കൊണ്ടുപോകണം എന്നാവശ്യപ്പെടുന്ന മാര്‍ പൗവ്വത്തില്‍ തത്വത്തില്‍ ഒരു ക്രിസ്തുവിരുദ്ധന്‍ തന്നെയാണ് എന്നു പറയാം. അതുകൊണ്ടാണ് ദേവാലയങ്ങളിലെ മദ്മഹായില്‍നിന്ന് അദ്ദേഹം ക്രൂശിതരൂപം മാറ്റിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. യഹൂദന്മാര്‍ ക്രിസ്തുവിനെ രക്ഷകനായി അംഗീകരിക്കാത്ത ക്രിസ്തുവിരോധികളാണ്. യഹുദ പാരമ്പര്യം ആവശ്യപ്പെടുന്ന മാര്‍ പൗവ്വത്തിനെയും യഹൂദ പാരമ്പര്യത്തില്‍പ്പെട്ട ക്രിസ്തുവിരുദ്ധരുടെ ഗണത്തില്‍ പെടുത്തുന്നതില്‍ തെറ്റില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.
കേരളത്തിലുണ്ടായിരുന്ന സുറിയാനി പള്ളികളില്‍ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ചരിത്ര രേഖകള്‍ പോര്‍ട്ട് ഗീസുകാര്‍ കൈവശപ്പെടുത്തി നശിപ്പിച്ച കൂട്ടത്തില്‍ അതിരമ്പുഴ പള്ളിയിലെയും ചരിത്രരേഖകള്‍ അവര്‍ കൈവശപ്പെടുത്തി നശിപ്പിച്ചു. അതുകൊണ്ടാണ് അതിരമ്പുഴ പള്ളിയുടെ സ്ഥാപനകാലത്തെപ്പറ്റിയോ സ്ഥാപകനെപ്പറ്റിയോ അറിവ് തരുന്ന ചരിത്രരേഖകളൊന്നും അതിരമ്പുഴ പള്ളിയിലില്ലാതെപോയത്. കാരണവന്മാര്‍ തലമുറകള്‍ക്ക് കൈമാറിയ വായ്‌മൊഴി അറിവനുസരിച്ച് അതിരമ്പുഴ പള്ളിയുടെ കൂദാശകര്‍മ്മം എ.ഡി 830-ല്‍ നടന്നു. എന്നാല്‍ കാര്‍മ്മികനാരെന്ന കാര്യം അഞ്ജാതമാണ്.
പേര്‍ഷ്യന്‍ സാമ്രാജ്യത്തിലെ പാരസ് നാട്ടില്‍നിന്നും മാര്‍ സാബോര്‍, മാര്‍ പ്രോത്ത് എന്നീ പുണ്യ പിതാക്കന്മാരുടെ നേതൃത്വത്തില്‍ സബരീസോ എന്ന വര്‍ത്തകപ്രമാണി ഏതാനും നസ്രാണികളും കൂടി കൊല്ലത്ത് കുടിയേറിപ്പാര്‍ത്തു. (കേരള നസ്രാണി ക്രിസ്ത്യാനികള്‍ വാല്യം 1 പുറം 347) പിതാക്കന്മാരെ മെത്രാന്മാരായിട്ടായിരുന്നു ഇന്നാട്ടിലെ ക്രിസ്ത്യാനികള്‍ ബഹുമാനിച്ചിരുന്നത്. പോര്‍ട്ടുഗീസുകാരുടെ കണ്ണു വെട്ടിച്ച് സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന നിരണം ഗ്രന്ഥവരി (താളിയോലഗ്രന്ഥം) ഈയിടെ കണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അതില്‍ ഇപ്രകാരം കാണുന്നു. 'കര്‍ത്താവിന്റെ കാലം 825-ന് കൊല്ലം 1 ല്‍ മാര്‍ സാബോറും, മാര്‍ പ്രോത്തും സബരീസ എന്ന കച്ചവടക്കാരന്റെ കൂടെ കൊല്ലത്തു വന്നുകൂടി. (ഇടമറുകിന്റെ കേരളസംസ്‌കാരം പുറം 509) കാരണവന്മാരുടെ പഴമൊഴിയില്‍ പറയുന്ന കൊല്ലത്ത് കോശി മാപ്പിള ഈ ശബരീശോ ആണ്. അദ്ദേഹം സ്വര്‍ണ്ണ നാണയം സൂക്ഷിച്ചിരുന്നത് അകം പൊള്ളയാക്കിയ ഒരു മരത്തൂണിലായിരുന്നു. ഇത് കടലിലെറിയപ്പെടേണ്ട ചില സാഹചര്യമുണ്ടായി. കൊടുങ്ങല്ലൂര്‍ കൊല്ലന് അത് കടലില്‍നിന്നും കിട്ടി. ഇതാണ് കഥയുടെ ബാക്കിഭാഗം.
കന്തീശങ്ങള്‍ എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന മാര്‍ സാബോറും മാര്‍ പ്രോത്തും യാക്കോബായ സമുദായത്തില്‍പ്പെട്ട മാതാവിന്റെ ഭക്തരായിരുന്നു. കോശിമാപ്പള നല്കിയ സാമ്പത്തികം ഉപയോഗിച്ച് കന്തീശങ്ങള്‍ തിരുവിതാംകൂര്‍ ഭാഗത്ത് അനേകം പള്ളികള്‍ മാതാവിന്റെ നാമധേയത്തില്‍പണി കഴിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിരമ്പുഴപള്ളി മാതാപിന്റെ നാമധേയത്തില്‍ ഉള്ളതായതുകൊണ്ടും ഈ പള്ളിയും എ.ഡി 825-ല്‍  ഇവിടെ വന്ന കന്തീശങ്ങള്‍ നിര്‍മ്മിച്ചിട്ടുള്ളതാണ് എന്നനുമാനിക്കാം. പള്ളി കൂദാശ ചെയ്തതും അവരാണ്.
കന്തീശങ്ങള്‍ അതിരമ്പുഴയില്‍ താമസിച്ചുകൊണ്ട് പണി ആരംഭിച്ചതാകാം കോതനല്ലൂര് കന്തീശങ്ങളുടെ ദേവാലയം എന്ന് നാട്ടുകാര്‍ വിളിച്ചുവന്നിരുന്ന പള്ളി. ഈ പള്ളിപണി തീരുന്നതിനു മുമ്പ് കന്തീശങ്ങള്‍ മരണമടഞ്ഞിരിക്കാം. അതുകൊണ്ടാണ് കോതനല്ലൂര്‍ പള്ളി മാര്‍ സാബോര്‍ മാര്‍ പ്രോത്ത് എന്നീ കന്തീശങ്ങളുടെ നാമധേയത്തില്‍ മാറ്റിയത്. പോര്‍ട്ടുഗീസുകാരാണ് ഈ ദേവാലയം ഗര്‍വ്വാസീസ് പ്രോത്താസീസ് എന്നീ ലത്തീന്‍ വിശുദ്ധരുടെ നാമധേയത്തിലേക്ക് ആക്കിയത്.
കേരളത്തില്‍ താമസമാക്കിയ വിദേശീയരെപ്പറ്റി പഠിക്കാന്‍ പ്ലീനി എന്നുപേരായ ഒരു പേര്‍ഷ്യന്‍ ചരിത്ര ഗവേഷന്‍ രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ കേരളം സന്ദര്‍ശിച്ച ശേഷം എഴുതിവച്ച ഒരു ഡയറി പൗരാണിക സിറിയന്‍ ചരിത്ര രേഖകളിലുണ്ട്. ഈ ഡയറിയില്‍ അതിരമ്പുഴ (Adarima) ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട വ്യാപാര കേന്ദ്രമായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. (ഇടമറുകിന്റെ കേരള സംസ്‌കാരം പുറം 55) പ്ലീനി സന്ദര്‍ശിച്ച മറ്റ് വ്യാപാര കേന്ദ്രങ്ങള്‍ അതിരമ്പുഴക്ക് കിഴക്കുള്ള കൂടല്ലൂര്‍, പുന്നത്തൂറ, പിഴക്, ആലുവ, മട്ടന്നൂര്‍ മുതലായ കേന്ദ്രങ്ങളാണ്. ഇദ്ദേഹം പേര്‍ഷ്യന്‍ കച്ചവടക്കപ്പലില്‍ കയറി ആലപ്പുഴ തുറമുഖത്തിറങ്ങി. വേമ്പാനാട്ടുകായല്‍ കടന്ന് കുടമാളൂര്‍നദി വഴി പൊണ്ണാര്‍ തോട്ടില്‍ പ്രവേശിച്ച് അതിരമ്പുഴയില്‍ വള്ളത്തില്‍ എത്തിയശേഷം ആയിരിക്കാം കാളവണ്ടിയില്‍ കയറി മേല്‍പ്പറഞ്ഞ വ്യാപാരകേന്ദ്രങ്ങള്‍ സന്ദര്‍ശിച്ചത് എന്ന് അനുമാനിക്കാം. ഈ വ്യാപാരകേന്ദ്രങ്ങളെപ്പറ്റിയുള്ള അറിവ് പ്ലീനിക്ക് നല്കിയത് അതിരമ്പുഴക്കാരായിരിക്കും.
ക്രൈസ്തവരായിത്തീര്‍ന്ന കുടിയേറ്റക്കാരെക്കൊണ്ട് സമ്പന്നമായ തെക്കന്‍ കേരളം ആദിമ നൂറ്റാണ്ടുകളില്‍ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു ക്രൈസ്തവ കേന്ദ്രമായിരുന്നു. ഈ ക്രൈസ്തവ കേന്ദ്രത്തെപ്പറ്റി കേട്ടറിഞ്ഞ അലക്‌സാണ്ട്രിയായിലെ വൈദിക വിദ്യാലയത്തിന്റെ അദ്ധ്യക്ഷന്‍ പന്തിനോസ് ഇന്ത്യയിലെത്തി വചനപ്രഘോഷണം നടത്തിയതിന് ചരിത്ര രേഖകളിലുണ്ട്. അദ്ദേഹം തിരിച്ചുപോയപ്പോള്‍ ഇവിടെനിന്ന് വി.മത്തായി എഴുതിയ എബ്രായ ഭാഷയിലുള്ള ഒരു സുവിശേഷംകൂടി കൂടെ കൊണ്ടുപോയി. (റഫ. സുഗന്ധനാട് നസ്രാണി ചരിത്രം പി.വി.മാത്യു, പുറം 223) പന്തിനോസ് സന്ദര്‍ശിച്ച ഇന്ത്യ ദക്ഷണ കേരളമായിരിക്കും. ഈ നിഗമനം ശരിയെങ്കില്‍ അദ്ദേഹം അതിരമ്പുഴയിലും വന്ന് വചനപ്രഘോഷണം നടത്തിയിരിക്കാം. ഇതിനാധാരമായ ചരിത്ര രേഖകള്‍ സുറിയാനിക്കാരുടെ പക്കല്‍ നിന്ന് പോര്‍ട്ട്ഗീസുകാര്‍ കൈവശപ്പെടുത്തി നശിപ്പിച്ചു.
പോര്‍ട്ട്ഗീസ് മെത്രാന്റെ ഏകാധിപത്യഭരണത്തെ പ്രതിഷേധിച്ചായിരുന്നു 1653-ലെ കൂനന്‍ കുരിശ് സത്യം അരങ്ങേറിയത്. മേലില്‍ കത്തോലിക്ക മെത്രാന്റെ സേവനം ഞങ്ങള്‍ സ്വീകരിക്കുകയില്ല എന്നുള്ളതായിരുന്നു സത്യത്തിന്റെ വിഷയം. അതിരമ്പുഴ പള്ളിയിലെ കൈക്കാരന്മാരും വികാരിയച്ചനുമുള്‍പ്പെടെ കേരളത്തിലെ മുഴുവന്‍ പള്ളിയോഗ പ്രതിനിധികളും മട്ടാഞ്ചേരിയില്‍ നടന്ന കൂനന്‍ കുരിശ് സത്യത്തില്‍ പങ്കെടുത്തു. കത്തോലിക്ക മെത്രാന്‍ സെബസ്ത്യാനി പ്രാണരക്ഷാര്‍ത്ഥം നാടുവിട്ടോടിപ്പോകുന്നതിനുമുമ്പ് കുറവിലങ്ങാട്ടുകാരനായ ഒരു ചാണ്ടിക്കത്തനാരെ കത്തോലിക്ക മെത്രാനായി വാഴിച്ചു.
ജനങ്ങള്‍ക്കിഷ്ടപ്പെട്ട ലത്തീന്‍ ആരാധനക്രമവും സുറിയാനിക്രിസ്ത്യാനികളുടെ പഴയരീതിയിലുള്ള പള്ളിഭരണ സമ്പ്രദായവും സഭാഭരണവും പുനഃസ്ഥാപിക്കാം എന്ന വാക്കുകൊടുത്താണ് ഒട്ടുമിക്ക പള്ളിക്കാരെയും കത്തോലിക്കാസഭയിലേക്ക് ചാണ്ടിമെത്രാന്‍ കൊണ്ടുവന്നത്. ചാണ്ടി മെത്രാന് ശേഷം വന്ന വിദേശ മെത്രാന്മാര്‍ വീണ്ടും മെത്രാന്‍ സര്‍വ്വാധിപത്യം പുനഃസ്ഥാപിച്ചു. ഇതിനെതിരെ ശക്തമായി ജനകീയപ്രക്ഷോഭം കത്തോലിക്കരുടെ ഭാഗത്തുനിന്നുണ്ടായി.
കത്തോലിക്കാമെത്രാന്റെ സര്‍വ്വാധിപത്യത്തിനെതിരെ നടന്ന പ്രതിഷേധ പ്രകടനങ്ങള്‍ക്ക് നേതൃത്വം നല്കാന്‍ മുമ്പോട്ടുവന്ന ധീരനായ വൈദികനായിരുന്നു രാമപുരംകാരനായിരുന്ന പാറേമാക്കല്‍ തോമ്മാ കത്തനാര്‍. അദ്ദേഹം വടക്കുള്ള ഇടവകയോഗക്കാരുടെ സമ്മേളനം അങ്കമാലിയിലും തെക്കുള്ള ഇടവകക്കാരുടെ സമ്മേളനം അതിരമ്പുഴയിലും വിളിച്ചുകൂട്ടി. അങ്കമാലി സമ്മേളനം സുറിയാനി സഭാഭരണരീതിയെക്കുറിച്ചും ഇടവകയോഗക്കാരുടെ അധികാര അവകാശങ്ങളെക്കുറിച്ചും പ്രതിപാദിക്കുന്ന ഒരവകാശ പത്രിക തയ്യാറാക്കി. അതിനെ അങ്കമാലി പടിയോല എന്നറിയപ്പെടുന്നു. അങ്കമാലി പടിയോലയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ഒരു മെമ്മോറാണ്ടം തയ്യാറാക്കി. ആ മെമ്മോറാണ്ടം റോമില്‍ പോപ്പിന് സമര്‍പ്പിക്കാന്‍ പാറേമാക്കല്‍ കത്തനാരെയും കരിയാറ്റി മല്പാനെയും ചുമതലപ്പെടുത്തി. അതിരമ്പുഴ ചന്തക്കടവില്‍നിന്നാണ് കായംകുളംവരെ ഈ പ്രതിനിധി സംഘം വള്ളത്തില്‍ യാത്ര ചെയ്തത്. ഈ വള്ളം (വള്ളമുടമയായ) പൂതത്തില്‍ ചെമ്മാച്ചേല്‍ കുടുംബക്കാര്‍ പൂജ്യമായി സൂക്ഷിക്കുന്നു. നീണ്ടൂരും കൈപ്പുഴയിലുമുള്ള ക്‌നാനായക്കാര്‍ അന്ന് അതിരമ്പുഴ ഇടവകക്കാരായിരുന്നു. അതിരമ്പുഴക്കാര്‍ പാറേമാക്കലിനും കരിയാറ്റിയ്ക്കും ഗംഭീരമായ യാത്രയയപ്പ് നല്കി. ഈ യാത്രയയപ്പ് ആഘോഷങ്ങളെ അനുസ്മരിച്ചുകൊണ്ടാണ് അതിരമ്പുഴ പെരുനാളിനോടനുബന്ധിച്ച് ഒരു വള്ളം ചന്തക്കടവില്‍ അലങ്കരിച്ചിടുന്നത്.
നിവേദക സംഘത്തിന്റെ ആവശ്യങ്ങള്‍ മാര്‍പാപ്പ അംഗീകരിച്ചു. അര്‍ക്കിയാദിക്കോന്‍ (പോര്‍ട്ട്ഗീസ് ഭാഷയില്‍ ഗോവണ്ണര്‍ദോര്‍) തസ്തിക പുനര്‍ജീവിപ്പിക്കാന്‍ മാര്‍പാപ്പ അനുവാദം നല്കി. ആദ്യപടിയായി പാറേമാക്കലിനെ ഗോവര്‍ണ്ണദോര്‍ ആയി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടു. കരിയാറ്റിയെ മെത്രാപ്പോലീത്താ ആയും അഭിഷേകം ചെയ്തു.തിരിച്ചുള്ള യാത്രയില്‍ കരിയാറ്റി ഗോവന്‍ മെത്രാപ്പോലീത്തായുടെ അരമനയില്‍വച്ച് കൊല്ലപ്പെട്ടു. പാറേമാക്കല്‍ ഗോവണ്ണദോര്‍ ആയി പത്തു കൊല്ലക്കാലം (1786-96) കേരള സുറിയാനി സഭയെ അതിസമര്‍ത്ഥമായി ഭരിച്ചു. അദ്ദേഹമാണ് നമ്മുടെ ഇടവക യോഗങ്ങള്‍ക്ക് പഴയ അവകാശ അധികാരങ്ങള്‍ നല്കിയത്. വിദേശ മെത്രാന്മാര്‍ക്ക് പകരം നാട്ടുമെത്രാന്മാര്‍ വന്നതോടുകൂടി ഇപ്പോള്‍ പള്ളിയോഗങ്ങളെ വെറും നോക്കുകുത്തികളാക്കി തരംതാഴ്ത്തിയിരിക്കയാണ്. മെത്രാന്‍ സര്‍വ്വാധികാരം പൂര്‍വ്വാധികം ശക്തിമത്തതായി തുടരുകയും ചെയ്യുന്നു. നാട്ടുമെത്രാന്മാരെ കിട്ടിയത് സുറിയാനിസഭയ്ക്കു വിനയായിത്തീര്‍ന്നെന്ന് പറയാം.
പാറേമാക്കലിന്റെ റോമായാത്രാനുഭവങ്ങള്‍ അദ്ദേഹംതന്നെ പുസ്തകരൂപത്തിലാക്കി. വര്‍ത്തമാന പുസ്തകം എന്ന പേരിലുള്ള ഈ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണം വാരാപ്പുഴ മെത്രാന്‍ തടഞ്ഞുവെച്ചു എങ്കിലും അതിന്റെ ഒരു കയ്യെഴുത്ത്പ്രതി പാറേമാക്കല്‍തന്നെ അതിരമ്പുഴ പള്ളിയ്ക്ക് നല്കുകയുണ്ടായി. അതിരമ്പുഴ പള്ളിയോഗം 1939-ല്‍ ഈ ഗ്രന്ഥം അച്ചടിച്ചു പ്രസിദ്ധീകരിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. മെത്രാന്റെ നിരോധനം ഉണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ട് മാന്നാനം ആശ്രമംവക പ്രസ്സില്‍ അത് അച്ചടിച്ചുതരാന്‍ വിസമ്മതിച്ചു. അതുകൊണ്ടുമാത്രമാണ് അതിരമ്പുഴ പള്ളിവകയായി പുതിയതായി ഒരു പ്രസ്സ് സ്ഥാപിച്ചത്. ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ പ്രസാധകനായി വച്ചത് അന്നത്തെ കൈക്കാരനായിരുന്ന പ്ലാത്തോട്ടത്തില്‍ ലൂക്കാ മത്തായിയെയാണ്.
രണ്ടു നൂറ്റാണ്ടിനുമുമ്പുള്ള ഈ പുസ്തകത്തിലെ മലയാളഭാഷ ഇപ്പോഴുള്ളവര്‍ക്ക് വായിച്ച് മനസ്സിലാക്കാന്‍ വിഷമമാണ്. അതുകൊണ്ട് ആ പുസ്തകത്തിലെ മാറ്റര്‍ ആധുനിക മലയാള ഭാഷയിലാക്കി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. 125 രൂപ വിലയുള്ള ഈ പുസ്തകം മുന്‍കൂട്ടി ആവശ്യപ്പെടുന്നവര്‍ക്ക് KCRM അധികൃതരില്‍നിന്നും ഓശാനയുടെ ഇടമറ്റത്തുള്ള ആഫീസില്‍നിന്നു ലഭിക്കുന്നതായിരിക്കും.